Arundhati Roy
| MY MAGAZINE ARTICLES: |
Met iedere oproep tot oorlog tegen Pakistan brengt India zichzelf schade toe. De Indiase schrijfster Arundhati Roy vreest het nationalisme, dat steeds gaat lijken op anti-islamitisch vooroordeel. Worden de gruwelen van het nazi-regime in India herhaald?
Het internationale bedrijfsleven is gebaat bij corrupte politici. En machthebbers op hun beurt bij een economie en samenleving die pretenderen 'vrij' te zijn. Het is mogelijk dit imperialisme te stoppen, zo sprak de Indiase schrijfster Arundhati Roy op een slotbijeenkomst van het World Social Forum. Door te weigeren hun verhalen te geloven en onze eigen verhalen te vertellen. 'Vergeet niet, zij hebben ons harder nodig dan wij hen.'
Arundhati Roy won internationale prijzen met haar romans. Maar de afgelopen twee jaar toonde zij zich het kritische geweten van India. Eerst hekelde zij de proef die India nam met een zelf geproduceerde atoombom (zie Ode 23). Vervolgens schreef zij een aangrijpend essay over de miljoenen armen die in India worden verdreven door de bouw van stuwdammen. Hieronder volgt een ingekorte versie van dat essay, waarin Arundhati Roy overtuigend laat zien dat in de moderne wereldeconomie de meeste mensen er niet toe doen. Arundhati Roy zal spreken op de internationale conferentie die Ode op 1 en 2 december organiseert.
De Koude Oorlog, de Cuba-crisis, zelfs de vredesmars van honderdduizenden onder aanvoering van Mient Jan Faber van het Interkerkelijk Vredesberaad (IKV)... het zijn begrippen uit een ander tijdperk, toen beurzen nog een normale index hadden en niemand nog van mobiel bellen had gehoord. Er groeit een generatie op waarvoor kernwapens niet bestaan. Maar ze bestaan wel.
The international business community benefits from corrupt politicians. And rulers, in turn, from an economy and society that profess to be 'free'. It is possible to stop this imperialism, Indian writer Arundhati Roy told the closing session of the World Social Forum. By refusing to believe their stories and by telling our own instead. 'Don't forget, they need us more than we need them.'
