ANDERS KIJKEN NAAR WERK

Het onderwerp 'arbeid' spreekt me al geruime tijd aan. Volgens mij ligt in dit menselijk fenomeen de sleutel tot een leven dat meer in balans is, zowel individueel als collectief. Ik zie nog steeds namelijk dat de meeste mensen werken vanuit het industriele kader dat ontstaan is eind 19e, begin 20e eeuw. In de marge zijn er wel nieuwe ideeen, maar zoals men in het algemeen over werk en dus ook onderwijs als voorbereiding op dit werk, spreekt, is het vanuit dat oude kader. Wij moeten hier radicaal mee breken, is mijn idee. Kenmerk van het oude kader is dat iemands arbeid gekoppeld is aan de economie en niet aan wie iemand zelf is. In mijn visie is de mens, de persoon zelf eigenaar van zijn of haar arbeid. In dat oude kader is deze zelfbeschikking losgelaten en is de economie eigenaar geworden van iemands arbeid en dus ook bepalend voor de richting van diens werk. Dat merk je pas echt als je trouwens geen baan hebt en wordt gestuurd door UWV of Sociale Zaken. Naar mijn idee is het noodzakelijk om de verbinding te gaan leggen tussen werk en de mens, het individu. Omdat daar de bron van creativiteit zit, het talent. Vandaaruit is iemands werk vrij en kan iemand ook onderhandelen over het inzetten van diens arbeid in de samenleving. Dan hoeft geld ook geen compensatie te zijn voor werk wat iemand eigenlijk niet wil, maar doet omdat het moet. Met andere woorden; meer balans, meer geluk en een betere verdeling van middelen. Concreet zou dat wat mij betreft betekenen: basisloon voor ieder die tijdelijk geen betaalde baan heeft. En om de vijf jaar verplicht een sabattical year. Op die manier kan er ook een doorstroming plaatsvinden van mensen die tijdelijk geen betaald werk hebben. Voor meer info over mijn manier van naar werk kijken en de manier waarop ik mensen naar werk begeleid; www.werkwaardig.nl