De koning is terug. Leve de koning!

Foto: iStockPhoto

Toen klarinettist Ivo Papasov in 1989 internationaal doorbrak met zijn cd Orpheus Ascending, leek niets een glansrijke carrière in de weg te staan. Buiten Bulgarije kende toen nog vrijwel niemand de wervelende en opruiende bruiloftsmuziek uit Thracië, waarop door feestgangers uren achtereen uitzinnig wordt gedanst. De beste orkesten houden de bruiloftsgasten soms zelfs langer dan een etmaal op de been. Bovendien wist Papasov de hogere wiskunde van de oriëntaalse maatsoorten te paren aan een muzikale zeggingskracht die niet onderdeed voor muzikale zwaargewichten als Charlie Parker en John Coltrane.

Maar Hannibal Records, het label van zijn ontdekker Joe Boyd, raakte in zwaar weer en Papasov verdween even plotseling van het toneel als hij was opgedoken. Toen Garth Cartwright, schrijver van Princes Amongst Men (een standaardwerk over de Roma van Oost-Europa en hun muziek), tien jaar later navraag deed naar Papasov, bleek dat - hoewel alle Bulgaarse muzikanten hem kenden en bewonderden - niemand precies wist waar hij uithing. Het mysterie van zijn verdwijning werd alleen nog maar groter toen in 2003 - zonder enige waarschuwing vooraf - een ijzersterke nieuwe cd verscheen. Fairground (zie Ode 76) bewees dat Papasov niets van zijn glans verloren had. Hoewel uitgebracht door een obscuur Bulgaars label, leverde deze comeback hem in 2005 geheel onverwacht de publieksprijs van de BBC World Music Awards op. Sindsdien is de koning van de Thracische bruiloftsmuziek met zijn band weer regelmatig te zien op internationale podia en festivals.

En nu is er dan Dance of the Falcon: een regelrechte revelatie, sterker nog dan Fairground. Papasov begeeft zich nadrukkelijker dan voorheen op het terrein van de jazz, maar zonder ooit zijn Thracische wortels uit het oor te verliezen. Geen zang dit keer en ook geen solistische uitstapjes door bandleden. De nieuwe plaat richt zich volledig op het fenomenale spel van Papasov op de klarinet en (voor het eerst ook) sopraansaxofoon, hoofdzakelijk aangedreven door stuwend slagwerk. Luister vooral ook naar het meest luchtige stuk: Ivo’s humoristische en toch razend muzikale ‘Balkan-behandeling’ van het welbekende Pink Panther Theme.