Megafoon van de kinderstem

Toen Jeroo Billimoria in 1993 bij universiteiten, regeringsinstanties, bedrijven, stichtingen en lokale kinderopvangcentra de noodzaak voor een kinderopvanglijn bepleitte, wist zij waarover zij het had. Jarenlang zette zij zich in voor straatkinderen in nachtopvangtehuizen. Billimoria zag dat het voor veel kinderen waarschijnlijk niet zover zou zijn gekomen als zij eerder om hulp hadden kunnen vragen. Drie jaar later kreeg Billimoria haar zin. Childline was een feit: een 24-uur telefonische hulplijn voor kinderen in nood. Ze hoeven alleen maar het gratis nummer 10-9-8 te bellen om toegang te krijgen tot een netwerk van honderden organisaties, de politie, ziekenhuizen, spoorwegen en scholen. Het idee raakt het hart van vele mensen. Befaamde reclamebureaus als Ogilvy & Mather hebben zich ingezet om Childline onder de publieke aandacht te brengen. En sinds 1998 zet het Indiase ministerie van Justitie zich in om het noodnummer in het hele land te verspreiden. Vaak zijn het niet de kinderen zelf die bellen, maar een volwassene die een kind in nood ziet. En vaak zijn het niet volwassenen die de telefoon aannemen, maar straatkinderen die als vrijwilligers diensten draaien. Met inmiddels meer dan drie miljoen telefoontjes, werkt Childline als een krachtige megafoon voor de Indiase kinderstem. Maar Billimoria rust niet totdat ieder kind over de hele wereld voor hulp kan bellen. Vanuit thuisbasis Amsterdam moet Child Helpline International (CHI) dit mogelijk maken. De overkoepelende organisatie kan tevens als databank dienen voor de wereldwijde problemen van kinderen en de mogelijke oplossingen. ‘Success’ zegt Billimoria, ‘is wanneer elk kind ter wereld toegang heeft tot een dienst als Childline en weet dat het vinden van iemand die zorgzaam is slechts een kwestie is van een telefoontje.’