Welkom en afscheid

Source was wat jonger dan Ode, maar werd uit een vergelijkbare inspiratie geboren. Waar Ode de hele samenleving met al zijn facetten op het oog heeft, beperkte Source zich tot de wereld van economie en bedrijfsleven. Maar ook voor Source stonden daarbij vernieuwing en verandering centraal. Source is er niet meer als afzonderlijke titel, maar in 'Ode aan het werk' leeft het gedachtegoed voort. Dat is een belangrijk gedachtegoed, want werk is belangrijk in vele levens. En daarom zijn wij ook blij, dat we Ode op deze wijze verder kunnen verbreden en versterken. Geïnspireerd door Source zal Ode een eigen inhoud geven aan het thema 'werk'. Daarbij huiveren we voor één modieus begrip: verantwoord ondernemen. Sommige vernieuwingen zijn geen verbeteringen. De term 'verantwoord ondernemen' suggereert een nieuw, verbeterd soort ondernemen. Die initiatieven zijn er natuurlijk. Er zijn gelukkig steeds meer ondernemers die blijk geven, dat zij een bredere functie voor hun onderneming zien dan als een winstmachine voor hun aandeelhouders. Maar laten we hen gewoon ondernemers noemen. Want het is toch niet meer dan gewoon, dat een onderneming rekening houdt met personeel, omgeving en milieu? Ondernemen behoort verantwoord ondernemen te zijn en waar dat niet het geval is, is sprake van 'onverantwoord ondernemen'. Wat dit betreft, biedt de recente daling van de aandelenkoersen hoop. Als het belang van de beurs wat verbleekt, worden ondernemingen uitgedaagd weer wat meer om zich heen te kijken. Dat kan best eens tot wat minder 'onverantwoord ondernemen' leiden. Wij zullen de ontwikkelingen voor u blijven volgen.

Overigens, de inhoudelijke koers van Ode wordt niet verlegd maar verbreed. Dit nummer is dikker en biedt diegenen die geïnteresseerd zijn in de nieuwe ontwikkelingen op het gebied van economie en bedrijfsleven, een herkenbaar eigen katern. De rest van Ode blijft zoals u dat gewend bent.

Dit welkom gaat gepaard met een afscheid. Dit was het laatste nummer van David Jonckheer. In de zomer van 1994 klopte hij aan bij een ongewis project dat, Ode zou worden. Hij was ruim vier jaar lang een onmisbare steunpilaar. We wisten destijds nauwelijks wat een tijdschrift maken inhield. We hebben samen enveloppen geplakt, mailings verzonden en over stukken gestoeid. We hebben nachten doorgewerkt om de volgende ochtend te ontdekken dat we het wiel hadden uitgevonden. Het was een reis langs diepe dalen, maar ook met euforische momenten. David vertrekt naar het gevestigde uitgeversland op een moment, dat Ode de tienduizendste abonnee heeft ingeschreven en de toekomst met vertrouwen tegemoet ziet. Ik zal hem missen, als strijdmakker en als vriend, en met mij het hele team van Ode. David, het succes van Ode is voor een groot deel aan jouw 'bloed, zweet en tranen' te danken. Dank. Succes. Vaarwel!