Een uiterst vreemde 'Day at the races'

De 'Surrealistische vrouw' ligt midden in een groot bed, twintig meter lang, waar de rest van de gasten omheen zit. Langs het bed staat - bij wijze van decoratie - een groep dwergen die Harpo heeft gevangen. Ze staan elk op een kristallen voetstuk, versierd met bloemranken. De dwergen staan stil als een standbeeld, houden kandelaars met brandende kaarsen omhoog en wisselen om de paar minuten van plaats. Op de rest van het bed staan het eten, de glazen etcetera.

Terwijl Jimmy's hart van liefde samenkrimpt, probeert Groucho een noot te kraken op het kale hoofd van de dwerg recht voor hem. De dwerg kijkt in het geheel niet verbaasd maar glimlacht op de meest innemende manier naar Groucho. Als het diner halverwege is, begint het in de kamer plotseling te donderen en bliksemen. Een harde windvlaag blaast de dingen op tafel omver en doet een werveling van droge bladeren binnenstuiven die overal aan blijven plakken. Op het moment dat Groucho zijn paraplu opsteekt, gaat het zachtjes regenen. Hoewel de gasten er verbaasd bijzitten, proberen ze nog een tijdje hun maaltijd voort te zetten maar die eindigt in een grote plensbui. In paniek rennen de gasten naar alle kanten terwijl een vloedgolf uit de hal naar binnen gutst die allerlei rommel met zich meevoert waaronder een verdronken os. Een herder doet verwoede pogingen om zijn kudde schapen bij elkaar te houden die op de sofa's en het bed zijn geklommen om te voorkomen dat ze door het water worden weggespoeld. Op de stroom drijft een wiegje de kamer in waarin een baby hartverscheurend ligt te huilen, gevolgd door de moeder met een golvende bundel hoofdhaar achter zich.

De 'Surrealistische vrouw' doorkruist meerdere kamers - terwijl de regen steeds harder neervalt - maar houdt halt voor een deur en aarzelt. Ze gaat naar binnen, gevolgd door Jimmy die niet van haar zijde is geweken. Achter de deur valt geen regen meer en alles verandert. Het is de kinderkamer van de 'Surrealistische vrouw' waar sinds haar tiende jaar niets meer is aangeraakt zoals zij had opgedragen. Overweldigd door haar emoties gaat ze aan een kindertafeltje voor een spiegel zitten. Intussen laten de Marx Brothers weten dat er een groot feest zal worden gegeven. Hiervoor moeten omvangrijke voorbereidingen worden getroffen. Anderhalve hectare woestijn wordt ontdaan van cactussen en alle soorten begroeiing, en vlak gemaakt als een tennisbaan. Het struikgewas dat is weggehaald wordt als een houtwal om het veld opgestapeld, waarachter tribunes worden neergezet voor de toeschouwers. Er is een wedstrijd om te zien wie het langzaamst op een fiets kan rijden terwijl er een steen op zijn hoofd balanceert. Alle deelnemers moeten hun baard laten staan. In het midden staat een toren in de vorm van een scheepsboeg die wordt gebruikt als uitkijkpost voor de jury.

Voor het spektakel begint, worden de takkenbossen rond het veld in brand gestoken. Dit maakt het voor de toeschouwers op de tribunes onmogelijk om ook maar iets te zien. Helemaal bovenin de toren is het uitzicht geweldig met rookpluimen die verticaal opstijgen in een cirkel om honderden fietsers heen, die elk een steen op hun hoofd balanceren en met moeite hun weg zoeken terwijl de zon op de achtergrond ondergaat. In de toren speelt Harpo in extase op zijn harp als een hedendaagse keizer Nero. Naast hem ligt Groucho met zijn rug naar het spektakel lui te roken. Vlak bij hem aanschouwen de 'Surrealistische vrouw' en Jimmy naast elkaar gelegen het tafereel. Achter hen begeleidt Chico, gekleed in een duikerspak, Harpo op de piano. Verspreid over de loopplank naar de toren zit een orkest met Wagneriaanse intensiteit het themanummer van de film te spelen en de zon verdwijnt achter de kim.