Email   Print

Share

Vooraan

Het is nu moeilijk voor te stellen, maar niet zo lang geleden was microkrediet een vrij onbekend fenomeen. Dat was nog zo toen Ode’s oprichter Jurriaan Kamp tien jaar geleden door Afrika en Azië reisde voor een omslagthema en een boek (Klein geld) over de kleine leningen waarmee arme mensen een eigen bedrijfje kunnen opzetten of uitbouwen. En dat was ook nog zo in 2005, toen ik in Bangladesh tegenover Muhammad Yunus zat voor een interview in Ode. Anderhalf jaar later werd bekend dat Yunus de Nobelprijs voor de Vrede zou krijgen. Bij het NOS Journaal wisten ze zich er zo weinig raad mee, dat ze een eenvoudige journalist als ik de uitzending binnensleepten om te horen wie deze man dan wel was.

Na die Nobelprijs voor Yunus was er geen houden aan. Iedereen wilde meeliften op de boodschap dat ondernemerschap de armoede kan bestrijden. Microkrediet werd een troetelkindje. Gevestigde banken en hulporganisaties gingen meedoen. Journalisten hadden een opvallend welwillende houding als ze erover schreven. Microkrediet verwierf een onaantastbare status. Hier op de redactie, die ik vanaf dit nummer vanuit Nederland mag aanvoeren, hebben we die ontwikkeling met gemengde gevoelens aanschouwd. Aandacht voor armoedebestrijding is altijd welkom, maar met die grote organisaties haal je onherroepelijk problemen binnen. Dus heel erg verbaasd waren we niet toen onlangs een boek verscheen dat afrekent met microfinanciering. In Confessions of a microfinance heretic toont Hugh Sinclair hoe de sector is overgenomen door op winst beluste instellingen.

Hoort zo’n boek op onze pagina’s? Veel optimistisch nieuws valt er niet uit te halen. Toch besloten we Sinclair te interviewen (pagina 72). Juist omdat we met Ode vooraan stonden om microkrediet als een belangwekkende oplossing te signaleren, moeten we er ook niet voor terugdeinzen om aan te geven wanneer dat idee lijkt te zijn gekaapt door instellingen met minder nobele intenties en wat wij, als eventuele investeerder, daaraan kunnen doen. Bovendien waag ik me graag aan een voorspelling: de onthullingen gaan voor rumoer in de media zorgen. Maar wie Sinclair de juiste vragen stelt – en dat heeft collega Dewi Gigengack gedaan – zal horen dat er nog altijd good guys zijn, en dat het oorspronkelijke idee bescherming verdient. Dat is vermoedelijk een wat positiever geluid dan wat elders in de media naar voren zal komen – en die zonnige kijk mag u van Ode verwachten, juist wanneer anderen wijzen op de donkere wolken.

P.S. De maandelijkse rubriek van Jurriaan Kamp is verplaatst naar pagina 71, waar u zijn vaste column zult aantreffen.

Meer lezen?
Marco Visscher nieuwe hoofdredacteur van Ode
Marco Visscher: een politiek incorrecte klimaatoplossing
'Overigens ben ik van mening'

Volg Ode ook op Twitter of Facebook, via de digitale nieuwsbrief, of neem een proefabonnement op Ode voor slechts €15,-