Email   Print

Share

Kerend tij

De rijkste momenten van het leven vinden plaats in de tussentijd.

De meest vruchtbare natuur, broedplaats van nieuw leven, is ‘tussennatuur’, vertelde een bioloog mij. Gebieden tussen water en land. Moerassen, vennetjes. Onduidelijke gebieden, er net tussenin. Daar vinden de ontmoetingen plaats, daar heeft de natuur haar kraamkamer. Drassige gebieden, dat zijn de mooiste, zo verzekerde hij mij. Kostbare plekjes die ogenschijnlijk nutteloos zijn. Hun rijkdom onttrekt zich aan het zicht.

‘Er net tussenin’, ik moest aan de Haagse cabaretier Paul van Vliet denken als hij de puberteit van meisjes van dertien bezingt. ‘Er net tussenin.’ Niet zo gelukkig zijn we meestal in de tussentijd. Onbestemde gevoelens, melancholisch. Romantisch, maar met een randje. We bevinden ons in the twilight zone. Zo’n moment is er ook in de getijdenbeweging. Wanneer eb verkeert in vloed, en omgekeerd. Een onduidelijke fase van onvoorspelbaarheid. Even is het eb en vloed tegelijkertijd. Even kun je – als je de context niet kent – niet zien wat het worden zal: eb of vloed. Kerend tij, het water lijkt de weg kwijt, al is het maar voor even.

In ons leven komen die vruchtbare tijden van onbestemdheid ook voor. Geen idee wat het worden zal: eb of vloed, water of land. Een drassige periode. We bevinden ons in de tussentijd, in niemandsland. Woody Allen kon het dramatisch formuleren: we staan op een Tsplitsing en we moeten kiezen – de ene weg leidt tot de algehele ondergang en de andere tot de totale vernietiging. We moeten kiezen... Zo erg is het niet, maar een beetje ook weer wel. Het woord crisis is te zwaar, al komt de oorspronkelijke betekenis er dichtbij. Het is de periode van onderscheid. Waar wil ik heen, wat wil ik doen, waar ligt mijn bestemming? Wie geluk heeft, overkomt het in zijn leven vaker. Op voorspelbare momenten die ons toch verrassen. In de puberteit, als we er het minst op voorbereid zijn, en we onhandig nog, met horten en stoten volwassen worden. In het midden van ons leven als de twijfel toeslaat, en in de jaren des onderscheids waar we de kans krijgen om ‘slim’ in te ruilen voor ‘wijs’.

Kerend tij. We kunnen dan hulp gebruiken, want in de onbestemde tussentijd slaat de twijfel toe. We worden onzeker. Wat helder leek, wordt vaag. Kracht verkeert in zwakte. Kansen verkleuren in dreigingen. En omgekeerd. Welkom in de tussentijd. Geef je over. Zet je zender op ontvangen. Het komt goed.

Harry Starren is spreker, dagvoorzitter en publicist rondom thema's als strategie, leiderschap en ondernemerschap.

Lees deze column iedere maand in Ode! Te koop bij de boekhandel, Ako of Bruna en te verkrijgen voor de iPad via de app 'Tijdschrift'. Bestellen kan ook via 0251 257927.

Meer lezen van Harry Starren?
Ik heb geen kantoor, ik ben een kantoor
Is rechts het nieuwe links?
Starren over mediaondernemer Ruud Hendriks


Follow @JoinOptimism
Volg Ode ook op Facebook, via de digitale nieuwsbrief, of neem een proefabonnement op Ode: 3 nummer voor slechts €15,-