Muziek: Een nieuwe klaagzang over Jeruzalem
Ton Maas
| 137 juni 2011 is issue
De traditie van de klaagzang gaat in Jeruzalem enkele duizenden jaren terug, in elk geval tot aan de tijd van de profeet Jeremia. Die stad is door de eeuwen heen belaagd, belegerd en verwoest. Hoewel symbool voor vrede en verdraagzaamheid, hebben de inwoners van Jeruzalem geleden onder vreemde heerschappij en hebben zij de vervulling van dat visioen nog nooit gezien.
De klaagmuur – het laatste restant van de tweede joodse tempel, die in het jaar 70 door de Romeinen werd verwoest – geniet wereldwijd weliswaar de meeste bekendheid, maar volgens Erik Hillestad, eigenaar van het Noorse platenlabel Kirkelig Kulturverksted, zijn het de Palestijnse inwoners van de stad die op dit moment het meest te klagen hebben. Dus besloot hij vier Palestijnse vocalisten uit te nodigen traditionele dan wel nieuw gecomponeerde klaagliederen te vertolken. Om de schrijnende actualiteit te benadrukken, werden de opnamen gemaakt in Oost-Jeruzalem, in de woonruimte van de familie Al-Kurd, die al jaren wordt bedreigd met uitzetting uit de aanbouw bij hun oorspronkelijke, door Israëlische settlers overgenomen woning, die werd gebouwd met toestemming van de lokale autoriteiten.
Hoewel in het postproductieproces meer ruimtelijkheid aan de opnamen is toegevoegd, is de beklemming nog altijd voelbaar. Anders dan wat we qua hysterie via televisiebeelden uit de Arabische wereld gewend zijn als het om rouw en beklag gaat, worden deze klaagliederen subtiel en met fraai ingehouden emotie uitgevoerd. Met de zangeressen Rim Banna en Jawaher Shofani had u via Ode al kennis kunnen maken (zie de bespreking van de cd Lullabies from the Axis of Evil in Ode 71), Nai Barghouti en Wissam Murad zijn nieuw voor ons, maar daardoor niet minder indrukwekkend.
Volg Ode ook op Twitter of Facebook, via de digitale nieuwsbrief, of neem een proefabonnement op Ode voor slechts €3,33 per maand
