Ren je minder rot

Stevig wandelen blijkt heilzamer dan een antidepressivum.

David Servan-Schreiber | 128 juli/augustus 2010 issue

De 28-jarige student Xaviera was bezig aan haar tweede mastersopleiding. Ze woonde alleen, ging vrijwel nooit uit en klaagde dat ze nooit de ware Jakob zou vinden. Haar leven voelde leeg; ze had de hoop opgegeven dat er ooit nog iets zou veranderen. Haar enige genoegen was roken — drie pakjes per dag. Ze was al twee jaar depressief; therapie leek haar niets, evenmin als medicatie.

Toch nam ze op voorstel van haar arts de uitdaging aan om deel te nemen aan een onderzoek naar de invloed van joggen op de geestesgesteldheid. Drie keer per week zou ze twintig tot dertig minuten gaan joggen, alleen of in een groep. Toen ze kennismaakte met haar instructeur vroeg Xaviera zich af hoe hij in hemelsnaam aan haar — iemand die drie pakjes per dag rookte, sinds haar veertiende niet meer aan sport had gedaan en tien kilo te zwaar was — een bruikbare kandidaat voor zijn studie kon hebben.

Ze luisterde niettemin naar zijn advies: in het begin kleine stapjes nemen zonder de knieên hoog op te tillen; niet hardlopen, maar een lichte joggingpas aanhouden; iets voorover hellen; en vooral het tempo niet opvoeren. ‘Erbij praten moet kunnen, zingen niet’, legde hij uit. ‘Zodra je ook maar iets buiten adem raakt, neem je gas terug, tot wandeltempo, maar dan iets steviger dan normaal. Je moet nooit pijn of vermoeidheid voelen.’

Het doel voor die eerste trainingen: zoveel mogelijk joggend anderhalve kilometer afleggen, maar er rustig de tijd voor nemen. Nadat ze dat doel had bereikt op de allereerste dag, voelde Xaviera een lichte voldoening. Met drie trainingen per week lukte het haar om in eenentwintig dagen haar joggingtempo tweeênhalve kilometer vol te houden en daarna drie, zonder iets te forceren. Na anderhalve maand moest ze toegeven dat het veel beter met haar ging. Ze sliep goed, had meer energie en zat minder te kniezen. En uiteraard rookte ze minder.

Onderzoekers van Duke University hebben joggen en het anti-depressivum Zoloft met elkaar vergeleken als middel tegen depressiviteit. Na vier maanden stonden de patiênten er met beide interventies even goed voor; de medicatie bleek niet beter te werken dan joggen. Een jaar later daarentegen werd een aanzienlijk verschil waargenomen: ruime een derde van de Zoloft-patiênten was weer depressief, terwijl 92 procent van de joggers zich nog steeds uitstekend voelde.

Nog een studie, eveneens van James Blumenthal, laat zien dat je niet jong en gezond hoeft te zijn om baat te hebben bij beweging. Voor depressieve patiênten tussen de vijftig en tachtig jaar heeft drie maal per week een stevige wandeling van een half uur gedurende vier maanden — zonder hard te lopen — precies dezelfde heilzame uitwerking als een antidepressivum.

David Servan-Schreiber is hoogleraar psychiatrie in Frankrijk en Amerika, en auteur van Uw brein als medicijn en Antikanker.

Bestel dit nummer na via onze klantenservice: T 0251 - 257 927.

Iedere maand Ode thuis ontvangen? neem nu een proefabonnement vanaf 3,33 per maand.

Lees ook eerdere columns van David Servan-Schreiber