We bestrijden overgewicht op de verkeerde manier

David Ludwig vecht al zo'n vijftien jaar tegen overgewicht bij kinderen: als wetenschapper, als arts in het kinderziekenhuis in Boston, als auteur van Ending the Food Fight en als adviseur van overheden.

Carmel Wroth | 123 januari/februari 2010 issue

David Ludwig vecht al zo’n vijftien jaar tegen overgewicht bij kinderen: als wetenschapper, als arts in het kinderziekenhuis in Boston, als auteur van Ending the Food Fight en als adviseur van overheden.

U werkte aanvankelijk in het -laboratorium om overgewicht te bestrijden. Waarom bent u daarmee gestopt?

‘Op zoek gaan naar nog weer een gen dat eventueel zou zijn gerelateerd aan zwaarlijvigheid zou niets veranderen aan de vooruitzichten op een goede gezondheid van de kinderen met wie ik in mijn praktijk te maken had. Daarvoor is de situatie al veel te erg. De kosten van zwaarlijvigheid voor de samenleving zijn immens: je ziet het terug in de stijging van de gevallen van diabetes, hartklachten, kanker... Dit maatschappelijke probleem vereist dringende politieke maatregelen.’

Nu wordt overgewicht met name bestreden door een nadruk op gezonde voeding. Wat is daar mis mee?

‘Daar is op zich niets mis mee. Maar wat heeft dat advies nog voor nut wanneer jongeren op school in de cafetaria en in de frisdrankmachines worden geconfronteerd met ongezond eten en drinken, en op straat worden omringd door snackbars en reclames voor junkfood? We bestrijden overgewicht op de verkeerde manier. Er is simpelweg te weinig toegang tot gezond, voedzaam eten.’

Wat moet er volgens u dan gebeuren?

‘De alomtegenwoordigheid van junkfood en de reclame daarvoor die op jongeren is gericht, gecombineerd met slechts weinig mogelijkheden voor lichamelijke beweging, hebben een vergiftigd milieu gecreë erd. Dit alles is verpletterend voor ons lichaam en ondermijnend voor ons gedrag. We moeten op scholen een verbod op suikerhoudende frisdrankjes en ongezonde snacks invoeren, aangevuld met een verbod op reclame voor dit eten. Ook moeten landbouwsubsidies worden verstrekt voor het verbouwen van gezonde gewassen, en niet, zoals in Amerika gebeurt, voor graan en soja die je terugvindt in voorverpakt fabrieksvoedsel.’

Is er hoop op zo’n verandering?

‘Zelfs in situaties die vreselijk moeilijk lijken, is er altijd de mogelijkheid van verandering. Ik geloof dat het bewustzijn over het belang van gezonde voeding groeit. Bij mij thuis is geen junkfood te vinden en ik geef mijn kinderen geen snoep. Daarmee was ik lange tijd de enige in onze vrienden- en kennissenkring, maar ik zie het steeds meer ouders doen. Sterker nog, bij ons komt het geregeld voor dat onze eenjarige zoon de tofu van zijn vaders bord probeert te pakken. Als kinderen jong zijn, willen ze doen wat hun ouders doen. Het is zoveel makkelijker als je vroeg begint.’