Email   Print

Ons verlangen om te geloven

Religie-expert Karen Armstrong legt uit dat we onze natuurlijke aanleg voor geloof zijn kwijtgeraakt – en hoe belangrijk het is om die weer terug te krijgen.

Lees een fragment uit haar boek

Foto: Geraint Lewis

De moderne wetenschap kan een gaatje in je hart verhelpen. Een gat in de ozonlaag kan worden vastgesteld en het bestaan van zwarte gaten aan de uiterste rand van het heelal kan worden bewezen. Maar als een verklaring wordt gevraagd voor wat vaak wordt omschreven als ‘het gat dat God achterliet’ in ons bestaan, dan blijken de kwantumgeleerden, DNA-onderzoekers en neuropsychologen van deze wereld er geen van allen een beeld van te kunnen geven.

De snelheid waarmee de wetenschap zich de afgelopen decennia heeft ontwikkeld, heeft het debat over religie nog veel meer op scherp gezet. In het ene kamp is sprake van een oplevend atheïsme, aangevoerd door Richard Dawkins en Christopher Hitchens, die bestsellers hebben geschreven waarin het geloof in stevige bewoordingen wordt afgewezen. Dit kamp gaat ervan uit dat dit spirituele gat, net als elk voorgaand gat, in de loop der tijd door kennis zal worden opgevuld. Helemaal aan de andere kant staat het religieus fundamentalisme – vertegenwoordigd door politieke schermutselingen over hoofddoekjes en het creationisme – dat meent dat dit gat tjokvol bijbelse waarheden zit. Voor de meesten die zich tussen de twee uitersten ophouden, knaagt het gat in de ziel aan ons onderbewustzijn, als een soort honger.

Hoe dan ook, ‘we praten tegenwoordig veel te veel over God’, zo stelt Karen Armstrong. Dat klinkt misschien nogal ironisch uit de mond van een schrijfster die bijna twintig boeken over religie heeft gepubliceerd, naast twee memoires over de tijd dat ze non werd – en daarna weer niet werd. Ze is overladen met internationale prijzen en houdt geregeld lezingen voor de notabelen van kerk en staat in de hele wereld. In haar meest recente boek, De kwestie God: De toekomst van de religie, dat onlangs is verschenen bij De Bezige Bij, beweert Armstrong dat wát we zeggen over God en het geloof vaak ‘oppervlakkig’ en ‘stupide’ is. Ze heeft haar schrijftalent aangewend om duidelijk te maken dat God en religie wel delijk een belangrijke rol in de samenleving spelen – en dat ze, jawel, vrede op aarde kunnen brengen.

1 2 3 4 5 6 7 NEXT >>
view as a single page