Integratie: een kwestie van tijd

Marco Visscher | 120 oktober 2009 issue

Foto: Jason Riley

Hoewel Let them in, het boek van Jason Riley (foto), het Amerikaanse immigratiebeleid bekritiseert en er een oplossing voor aandraagt, is zijn werk niettemin relevant voor Nederlandse lezers. Want ondanks de verschillen tussen de politiek-maatschappelijke situatie in Amerika en Nederland, zijn er voldoende overeenkomsten als het gaat om de sentimenten rondom immigratie: de onnodige vrees voor overbevolking (er is in werkelijkheid plek genoeg), de onnodige vrees dat immigranten baantjes afpakken (ze creÃ«ren werk) en de onnodige vrees dat ze massaal misbruik maken van de sociale voorzieningen (dat doen ze niet; vaak hebben ze er geen recht op).

Maar bovenal: er is de neiging om immigranten te argwanen voordat ze uiteindelijk in de samenleving zijn geÃ¯ntegreerd. Riley beschrijft levendig de weerzin tegen de Ierse â??invasie' in het midden van de negentiende eeuw. Het waren arme boeren die in de Amerikaanse steden aan de oostkust bij elkaar gingen wonen, in wijken met veel criminaliteit en geweld. Het waren er zoveel, dat in 1850 meer dan een kwart van de inwoners van New York in Ierland was geboren. Door Amerikanen werden ze gezien als inferieur en achterlijk. Politici bespraken voorstellen om hen terug te sturen, voordat ze de nationale cultuur zouden vernietigen. Maar de Ieren assimileerden. Ze werden schrijvers, dokters, advocaten, leraren, zakenlieden (Henry Ford) en zelfs president (John F. Kennedy). Tegenwoordig is het percentage van Ierse Amerikanen met een universitaire graad hoger dan dat voor het landelijke gemiddelde, en ze verdienen gemiddeld meer dan Amerikaanse huishoudens. Kennelijk zijn de kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen van die Ieren nog best goed terechtgekomen.

Wie leest over de Ieren die massaal in Amerika arriveerden, kan niet anders dan denken aan de Marokkanen in de grote steden van Nederland â?? en aan de historische doorbraak die Ahmed Aboutalebs benoeming tot burgemeester van Rotterdam betekent. Het is een kwestie van tijd voordat de Marokkaanse gemeenschap de eerste president zal leveren en dat niemand daar raar van opkijkt.