Email   Print

Lachen met Allah

Marco Visscher | 118 juli/augustus 2009 issue

Een moslim, een christen en een hindoe staan samen op het podium. Het klinkt als het begin van een mop, maar het is echt waar: ze staan op het programma van een rondreizende, avondvullende stand-upcomedyshow, Make Chai, Not War. ‘We willen de wereld laten zien dat we het goed met elkaar kunnen vinden’, zegt Azhar Usman, moslim en professioneel grappenmaker. Usman is nooit te beroerd is om zijn eigen geloof op de hak te nemen: sprekend over moslims die voortdurend zieltjes proberen te winnen, zegt hij dat een vriend eens aangaf niet geïnteresseerd te zijn in georganiseerde religie. ‘Dus ik zei: ‘Geweldig, word een moslim! We zijn de meest ongeorganiseerde mensen op de wereld!’’

De samenwerking met een Indiase hindoe (Rajiv Satyal) en een Indiase christen (Paul Varghese) is niet de enige curieuze alliantie die Usman is aangegaan: hij toert eveneens met rabbi Bob Alper (met de voorstelling Laugh in Peace) en met twee andere moslims, Preacher Moss en Mohammed Amer ( Allah Made Me Funny). De motivatie voor Usman? ‘Stand-up-comedy is persoonlijk, en een van de zaken waar ik veel om geef, is de noodzaak van een beter begrip van moslims. Met deze jongens deel ik een passie voor humor en voor het voeren van vrede.’

Die passie dreef hem in april ook in Nederland, waar hij een aantal optredens gaf. Het publiek vond hij ‘fantastisch’ en ‘intelligent’. Usman: ‘Omdat een deel van mijn voorstelling internationale politiek en cultuur behandelt, vind ik het heel fijn om te spelen voor Europeanen, die vrijwel zonder uitzondering meer geïnformeerd zijn over wat er in de wereld speelt dan Amerikanen. En in Nederland is mijn show misschien wel zo goed aangeslagen, omdat het land al zo lang een vrij grote groep Turken en Marokkanen in de samenleving heeft opgenomen.’

Usman, geboren en getogen in Chicago, was advocaat en eigenaar van een internetbedrijfje, toen hij begin 2001 probeerde of hij een publiek aan het lachen kon krijgen. Hij dacht altijd dat een Arabische of islamitische komiek hetzelfde effect kon hebben op de maatschappelijke acceptatie van moslims als Bill Cosby en Richard Pryor dat hadden op zwarten. Zo besloot hij zelf thuis grappen te schrijven. Maanden later, na 9/11, had Usman voldoende stof voor een omvangrijk programma. Sinds 2004 is hij voltijds komiek, met een divers publiek, dat goed reageert op zijn zelfspot en kritiek. Een fragment: ‘Een zwarte man zegt dat hij niet eens een eerlijk proces kan krijgen in Amerika. Maar Arabieren en moslims kúnnen niet eens een proces krijgen.’

Usman meent dat moslims altijd een onzichtbare minderheid zijn geweest. ‘Omdat er zoveel over moslims wordt gesproken, door experts en commentatoren, moeten we nodig van henzelf horen’, vindt hij. ‘Ik denk dat er een rol is weggelegd voor islamitische artiesten, schrijvers, muzikanten en komieken om de verhalen van gewone moslims te vertellen en hen zo sympathieker te maken.’

Toch wil hij die wens niet ten koste laten gaan van de reden waarom mensen naar hem komen kijken. ‘Het is comedy’, zegt Usman. ‘Ik wil mensen aan het lachen maken. Als me dat is gelukt, heb ik m’n werk goed gedaan.’

Tools: Bespreken | Email | Print | RSS | Nieuwsbrief Save/Share:

Comments

Post a comment