Email   Print

De vrijgevigheid van de massa

Als veel mensen een beetje geven, kunnen ze samen een hoop bereiken.

Charles Best | 117 juni 2009 issue

De wereldwijde economische recessie is een mogelijkheid tot maatschappelijke verandering. Je zou verwachten dat er in tijden van economische crisis weinig aan filantropie wordt gedaan, maar de problemen waar we nu mee te maken hebben, blijken te kunnen worden overwonnen door gezamenlijke actie. Ik denk niet dat het een makkelijke weg zal zijn. Toch mogen we de kracht van ‘gewone’ individuen niet onderschatten in deze tijd waarin iedereen met elkaar in contact staat.

Stelt u zich een korf honingbijen voor, waar elk insect een kleine maar essentiële bijdrage levert. Het resultaat is groter dan de som der delen. Een grote bijenkolonie zal veel meer honing produceren dan twee kolonies die half zo groot zijn. Als de kolonie groeit, neemt haar efficiëntie toe.

Mensen kunnen gelijksoortige successen behalen. Een van de meest veelbelovende modellen is ‘crowdsourcing’, waarbij een organisatie informatie verzamelt of werk laat uitvoeren door de kennis en creativiteit van het publiek aan te boren. Net als in een korf honingbijen draagt iedere deelnemer een klein stukje bij aan het grote geheel. Voorbeelden hiervan zijn de restaurantrecensies van amateurs op de website Iens en de door gebruikers ingestuurde filmpjes op YouTube. Hoe meer deelnemers, des te beter het resultaat.

Crowdsourcing is ook in de zakenwereld een krachtig instrument. Maar is het te gebruiken voor maatschappelijke verandering? Jazeker. We beginnen crowdsourcing nog maar net te ontdekken als filantropisch instrument, maar de mogelijkheden zijn legio. Donorschoose.org, een website die ik heb opgezet, is een voorbeeld van één bepaalde benadering. Op deze website plaatsen docenten van openbare scholen in Amerika projecten die nog gefinancierd moeten worden. Betrokken individuen zoals u en ik kiezen projecten die ze willen ondersteunen. Het is een efficiënte methode, die iedereen in staat stelt om iets goeds te doen. De onderwijzers leveren de inhoud voor de website – ideeën voor projecten – en gewone burgers lezen de opties zorgvuldig door en geven geld aan de projecten die zij het zinvolst vinden. Een oud gezegde omschrijft het het best: twee weten meer dan één. Alleen in dit geval gaat het om duizenden in plaats van twee.

Door deze benadering wordt het werk van stichtingen en non-profitorganisaties geëvalueerd door het publiek, dat zelf de projecten die het waard zijn eruit pikt en ondersteunt. Dat kunnen allerlei projecten zijn; de een richt zich misschien op natuurkundeprojecten voor minder bedeelde leerlingen, terwijl een ander een begrijpend-lezenproject kiest voor kinderen met autisme. Het resultaat is een zeer uiteenlopende marktplaats voor maatschappelijke verandering.

Sinds de recessie is de gemiddelde hoogte van de giften op donorschoose.org afgenomen, maar het aantal donoren is aanzienlijk toegenomen. Wij denken dat de recessie het aangeboren verlangen om anderen te helpen bij burgers naar boven brengt. Steeds meer onderwijzers zetten projecten op de site, en steeds meer mensen sluiten zich als donor bij de gemeenschap aan.

Misschien is het vreemd om mensen met honingbijen te vergelijken, maar het toont aan wat er mogelijk is als leden van een grote groep samenwerken. Het is tijd om te putten uit de welwillendheid en creativiteit van een grotere groep mensen om nieuwe oplossingen te vinden voor onze uitdagingen.

Charles Best is oprichter en directeur van www.donorchoose.nl

Tools: Bespreken | Email | Print | RSS | Nieuwsbrief Save/Share:

Comments

Post a comment