Intelligente Optimist

Geïnspireerd door een cursus Afrikaanse dans reisde Charlotte Hunter in 2002 naar Tanzania. Daar zag ze de hartverscheurende leefomstandigheden van de kinderen in afgelegen dorpen. Dit bracht haar ertoe laagdrempelige hulpprojecten op te zetten voor de kinderen, onder wie veel wezen met ernstige, maar te voorkomen ziektes. Tijdens haar eerste bezoek koos ze een lokale projectleidster uit voor haar non-profitorganisatie, Pocketful of Joy. Nadat ze geld had ingezameld onder haar vrienden in de VS, keerde Charlotte in 2004 terug naar Tanzania en bezorgde een paar honderd kinderen op de basisschool in Byeya voor het eerst een warme maaltijd. Inmiddels heeft ze nog meer ondernomen, zoals een gezondheidszorgprogramma en een landbouwproject. Ieder jaar gaat Charlotte terug om toezicht te houden op het proces dat zich in deze kleine gemeenschappen voltrekt, naarmate er nieuwe projecten beginnen en oude zich ontwikkelen en uitbreiden naar andere scholen en dorpen.

Voor Charlotte zijn mondigheid en zelfstandigheid het leidend principe bij haar projecten. Aangezien de kinderen meer gemotiveerd blijken om hun leven te veranderen dan de volwassenen, heeft ze een kinderraad opgericht om hun een stem te geven en hen te helpen verantwoordelijkheid te dragen. De respons en de vorderingen van de kinderen zijn fenomenaal. Charlotte, die in Harlem is geboren, is een lichtend voorbeeld van de manier waarop één mens kan bijdragen aan een betere wereld. Geconfronteerd met het leed van onschuldige kinderen, stroopte ze de mouwen op en creëerde — hoewel ze bijna niets anders had dan haar liefde voor de kinderen, een oprechte verontwaardiging over hun ellendige situatie en een ontembare wil om positieve verandering tot stand te brengen — met telkens één stap tegelijk een pad om hen te helpen gezond, onafhankelijk en goed opgeleid te worden.