Een inefficiënt genot
Wat je met al die kersen moet doen? Bak een clafoutis!
Elbrich Fennema
| 116 mei 2009 issue
Als een econoom naar een kersenboom kijkt, ziet hij inefficiëntie. Die overdaad aan bloemetjes gaat een overdaad aan kersen opleveren, met elk hun eigen levenslustige pitje, maar die kunnen nooit allemaal uitgroeien tot een kersenboom. Wat een verspilling! Als een dichter naar een kersenboom kijkt – vooral als het een Japanse dichter is die een kersenboom in bloei bekijkt – zullen weemoedige dichtregels in hem opwellen over de schoonheid en haar vergankelijkheid. En als een kersenliefhebber naar een kersenboom kijkt, zal hij vooral blij zijn met de heerlijke vracht kersen die daarvanaf komt.
Het beste wat je kunt doen met verse, rijpe kersen is ze meteen van hun steeltje happen, opeten en, als je ze buiten opeet, de kersenpit zo ver mogelijk weg spugen. Wie weet groeit er een kersenboom uit en hoe meer kersenbomen, hoe beter!
Zijn de kersen over hun hoogtepunt heen, of nog niet helemaal rijp, of je hebt zoveel kersen dat je er wel eens wat anders mee wilt dan ze zo in je mond steken, dan bak je er een clafoutis van. Kiep minimaal een pond kersen (met pitten) in een ingevette ovenschaal of taartvorm. Klop een beslag van 60 gram bloem, 100 gram suiker, 3 grote eieren, 3 deciliter melk en 20 gram gesmolten boter. Giet het over de kersen. Bak de clafoutis in vijfentwintig minuten gaar in een voorverwarmde oven op 200 °C. Eet hem lauw of koud met een beetje poedersuiker – en wees de natuur maar dankbaar dat ze nooit economieles heeft gehad.
