Email   Print

Albina Ruiz Rios en haar gezonde stad

John Elkington over duurzaam-afvalverwerkser Albina Ruiz Rios.

John Elkington | 113 januari/februari 2009 issue

'Aanleiding: een besloten bijeenkomst van de Anonieme Optimisten. Ik ben aan de beurt om te spreken. Dus geef ik het maar toe: "Ik ben John en ik ben een optimist, al zou je dat soms echt niet zeggen als je weet wat voor een kijk ik heb op de mensheid en de toekomst van onze leefwereld." Als ik eerlijk ben, vind ik het vooruitzicht van een wereld met tussen de negen en tien miljard mensen zo tegen het midden van deze eeuw angstaanjagend. Ik kan me met moeite indenken hoe we al die nieuwe brandstofverbruikers, vleeseters en afvalveroorzakers gaan proppen in een milieu dat nu al uit zijn voegen barst.

Maar dan kom ik iemand tegen als Albina Ruiz Rios en mijn hart gaat sneller kloppen, ik krijg een blos op mijn wangen, mijn humeur verbetert met sprongen en ik geloof weer helemaal in de kracht van de mens die onredelijk is. Waar de redelijke man of vrouw zich neerlegt bij de wereld zoals hij of zij die aantreft, spannen onredelijke mensen zich tot voorbij het uiterste in om de wereld een beetje beter te maken. Of zoals de fameuze uitspraak van toneelschrijver George Bernard Shaw ooit luidde: Elke vorm van vooruitgang hangt af van een onredelijke man of vrouw, in het geval van Ruiz.

Als dit u als onwelriekende bagger in de oren klinkt, dan zit u helemaal in de goede richting. Ruiz was studente Werktuigbouwkunde toen ze zich zorgen ging maken over medische en ecologische problemen veroorzaakt door de bergen afval in Peru. Ze koos er niet voor om met haar neus dicht om de troep heen te lopen, maar bedacht een plan om bedrijfjes op te richten die vuilnis kunnen ophalen en verwerken: ze moeten betaalbare prijzen rekenen, de hoeveelheid afval die naar de vuilnishoop gaat verminderen en tegelijk geld verdienen met het recyclen van vuilnis. Vijftien jaar lang bracht ze als adviseur haar ideeen aan de man en besloot toen om zelf vuile handen te gaan maken. In 2001 stichtte ze Ciudad Saludable (Gezonde Stad).

Nu is deze organisatie een voorloper in het schoonhouden van de binnensteden, waarbij wordt samengewerkt met 1500 niet-officiele vuilnismannen. De regering van Peru wordt geholpen een landelijke aanpak van de afvalverwerking te organiseren. Ciudad Saludable heeft dertien mini-bedrijven helpen opzetten waarmee in twintig Peruaanse steden voor ruim honderdvijftig mensen werk is gecreerd, en heeft in zo'n zestig gemeenten de plaatselijke autoriteiten een aanvullende training gegeven. Naar schatting drie miljoen stedelingen genieten de voordelen van dergelijke ondernemingen.

Mensen als Ruiz zijn uiteindelijk toch diegenen die ervoor zorgen dat ik - in weerwil van mijn soms sombere visie op de toekomst van het menselijk ras -terugkom bij de Anonieme Optimisten om hardop te zeggen dat ik ondanks alles bij hen hoor.

Tools: Bespreken | Email | Print | RSS | Nieuwsbrief Save/Share:

Comments

Post a comment