Email   Print

Gevangen achterblijvertjes

Voor duizenden Boliviaanse kinderen is er geen ander alternatief dan samen met hun veroordeelde ouders in een gevangeniscel te leven.

Foto: David Mercado / Reuters

Voor de Boliviaanse kinderarts Cecilia Uribe de Chavez was in 2005 de maat vol. Ze werkt indiverse gevangenissen en zag dat die niet alleen uitpuilden met gedetineerden, maar ook vol zaten met hun ondervoede en van onderwijs verstoken kinderen. In Centro de Orientación Feminina de Obrajes, de enige vrouwengevangenis in de Boliviaanse hoofdstad La Paz, is het routine om kinderen tot zes jaar - die anders aan hun lot zouden worden overgelaten - samen met hun veroordeelde moeders op te sluiten. Gezinnetjes zitten opeengepakt in een piepkleine cel en een eenpersoonsrantsoen moet meerdere monden voeden. Uribe en haar collega’s richtten daarom een stichting voor de gevangeniskinderen op: Children Living in Jails.

Samen met collega-kinderarts Inge von Alvensleben, psychologe Sussy Portugal en maatschappelijk werkster Miralge Oporto ontwikkelde Uribe een compleet zorgplan, dat kinderen zowel lichamelijke als geestelijke en sociale ondersteuning biedt. Daarnaast organiseert de stichting ook spelletjes, een leeskring en kleur- en tekenactiviteiten. Voor de moeders zijn er studiedagen over gezonde voeding. Uribe ‘wilde de toestand van deze kinderen bevorderen’, zegt David Tozer, developmentmanager van het Amerikaanse Child Family Health International (CFHI), een financiële partner van het zorgplan. ‘Er is in La Paz geen systeem voor “ouderloze” kinderen, dus is er voor deze kleintjes geen andere oplossing dan ook naar de bajes.’

Sinds 2006 hebben de vier vrouwen in de gevangenis zo’n 150 kinderen geholpen. ‘De moeders zien dat we ons voor hun kinderen inzetten’, zegt Von Alvensleben. ‘Omdat we oprechte betrokkenheid bij hun leven tonen, raken ze zelf ook gedrevener, wat hun houding ten aanzien van de verzorging van hun kinderen een positieve wending geeft.’