Niet zo schoon, wel eerlijk

Dan Schank | 111 november 2008 issue

De makers van het populaire outdoorkledingmerk Patagonia gaan onverschrokken met de billen bloot. “We hebben niet de illusie dat we duurzaam produceren,” bekent marketing vice-president Rob BonDurant. “Wij hebben ons verdiept in transparantie terwijl elders iedereen het over duurzaamheid had.”

Daarom is het bedrijf evenzeer alert op milieuvriendelijkheid als op maatschappelijke verantwoordelijkheid, onder andere door de milieueffecten van hun productketen toegankelijk en inzichtelijk te maken. Dat doen ze in de Footprint Chronicles op hun website (patagonia.com/usa/footprint/index.jsp). De Footprint Chronicles, zegt het bedrijf, is “een interactieve mini-site waarop je per product het spoor kunt volgen van ontwerp tot distributie. Ons zelfonderzoek staat in de kinderschoenen en geeft momenteel een versnipperd beeld. Maar wat deels nog in nevelen is gehuld, zal naarmate we meer ontdekken een steeds overzichtelijker plaatje opleveren. En hoe meer we zichtbaar maken, hoe beter we de werkwijzen met negatieve impact kunnen aanpakken.”

Neem de Synchilla fleece bodywarmer, een van de vijftien producten die op de website aan bod komen. Als je de foto van het kledingstuk aanklikt, krijg je te zien dat het jack tot in detail van gerecycled materiaal is gemaakt en ook voor 100 procent kan worden hergebruikt. Helaas worden de meeste materialen per vrachtwagen vervoerd en daar is een hoge CO2-uitstoot mee gemoeid.

Er staan op de website ook voorlichtingsfilmpjes over het jack. De fragmenten zijn eerlijker en toegankelijker dan reclame, maar een diepgravende documentaire is het niet. In een van de filmpjes vertelt textieltechnicus Todd Copeland over het recyclingprogramma van Patagonia, dat gericht is op hergebruik van restjes en dat klanten aanmoedigt over te gaan tot kringloop van hun aankopen. Een ander filmpje gaat op bezoek in een naaiatelier in Mexico, waar medewerkers diensten draaien van tien uur en gebruik kunnen maken van de kinderopvang op het bedrijfsterrein.

De Synchilla productieketen begint in North Carolina, waar van plastic flessen garen wordt gesponnen dat in Massachusetts tot stof wordt geweven, waarvan vervolgens in Mexico de jacks in elkaar worden gezet. Dan verscheept Patagonia het eindproduct naar Nevada, waar het een etiketje krijgt. Zo legt elk jack in de maak in totaal ruim 8000 kilometer af en kleeft er een CO2-uitstoot van 13 kilo aan het kledingstuk. En dan wordt er ook nog een giftige stof gebruikt om het jack waterafstotend te maken. Volgens John Elkington, oprichter van de denktank SustainAbility (sustainability.com) is Patagonia “de beste ten aanzien van transparantie over de productieketen”. Hij voegt toe dat “de leidinggevenden van Patagonia oprecht en toegewijd zijn en zich er scherp bewust van zijn als bedrijf een kwetsbare opstelling te kiezen, maar dat is essentieel voor de geloofwaardigheid van dit initiatief.” De Footprint Chronicles is een kroniek van de compromissen tussen eigenbelang en duurzaamheid die bij iedere aanschaf komt kijken.

Tools: Bespreken | Email | Print | RSS | Nieuwsbrief
Save/Share:

Comments