Oersoep

Het leven is beter met bouillon.

Elbrich Fennema | 110 oktober 2008 issue

Photo: Pieter de Swart

Wie om zijn gezondheid geeft, heeft het zwaar. Vitamines, vezels, calorieën, cholesterolgehaltes, antioxidanten of transvetten: het is nauwelijks bij te houden wat goed voor je is of waar je op moet letten. Gelukkig heeft de Amerikaanse journalist Michael Pollan in zijn boek Een pleidooi voor echt eten een prettige boodschap voor iedereen die graag gezond eet: stop met ontleden, vergeet de details.

De menselijke soort heeft zich aardig door de evolutie heen weten te slaan zonder enige kennis van voedsel – althans, zonder de microscopische kennis van voeding waar we tegenwoordig zo’n belang aan hechten. We kunnen rustig een voorbeeld nemen aan het eetpatroon van onze voorouders: eten in samenhang met de omgeving en de seizoenen.

Vermoedelijk is soep het meest primitieve gerecht denkbaar. Stop alles wat je hebt bij elkaar in een grote pot met water, laat het koken, klaar is kees. Daar horen wel wat moderne kanttekeningen bij. Onze voorouders aten onvermijdelijk groente in het seizoen en ingrediënten uit hun omgeving. Over chemicaliën op hun eten hoefden ze zich ook geen zorgen te maken; de moderne eter zal hier zelf op moeten letten.

Wat wij dan weer voor hebben op onze voorouders is geboekstaafde ervaring. Hoewel elke soep à la Pollan per definitie tijd- en plaatsgebonden is, is er wel een universeel ingrediënt dat elke soep ophaalt: bouillon. Kook alles wat je niet in je soep wilt, maar dat wel smaak heeft (bloemkoolstelen, graten, preigroen, bonenschillen) en laat dit zachtjes pruttelen. Zeef de bouillon. Maak soep met deze bouillon in plaats van met water. Eetlustopwekkend en bevredigend tegelijk.

Tools: Bespreken | Email | Print | RSS | Nieuwsbrief
Save/Share:

Comments