Email   Print

'Omdat God fluistert'

Stil zijn betekent meer dan je lippen stijf op elkaar houden. Het betekent luisteren naar het zachtste, meest subtiele geluid: het geluid van je ziel.

Francis ontdekte in die zeventien jaar niet alleen de schoonheid van stilte, maar ook de effectiviteit ervan. ‘Omdat ik niet sprak, lette iedereen op’, zegt hij. Francis studeerde milieuwetenschappen en gaf zelfs stille gastcolleges aan de Universiteit van Montana. Doordat studenten van zijn gebarentaal en pantomime moesten zien te raden wat hij bedoelde, werden het heel andere lessen dan ze gewend waren. In plaats van alles voorgekauwd te krijgen, moesten ze nu zelf aan de slag. De jongeren, die toegaven in het begin ‘geschokt’ te zijn geweest door het feit dat hun docent zijn mond niet opendeed, vertelden na afloop dat ze veel meer hadden geleerd dan onder normale omstandigheden.

Het leuke van Francis is dat hij al die jaren een relatief ‘gewoon’ leven leidde en zich niet, zoals de meeste mensen die langere perioden stil zijn, terugtrok uit zijn omgeving. Francis ging er juist op uit en werd een internationale beroemdheid die te voet dwars door Noord- en Zuid-Amerika wandelde. Slechts gewapend met een banjo, een rugzak en een open mind – en in het uiterste geval pen en papier – ‘sprak’ Francis met allerlei mensen over de belangrijke zaken van het leven en logeerde geregeld bij mensen in huis. Omdat er onderweg altijd mensen waren die hem een lift wilden geven – en hij uit principe geen gebruik wenste te maken van gemotoriseerd vervoer – had Francis een bordje bij zich waarop stond dat hij niet sprak en waarom hij dat deed.

Voor Francis blijft het wonderbaarlijk hoeveel een mens kan zeggen zonder zijn mond open te doen en hoe diep relaties kunnen gaan wanneer je ‘niet meer liegt’. Liegen staat voor hem vrijwel gelijk aan praten, omdat hij er in de loop der jaren achterkwam hoe gemakkelijk we ‘leugentjes om bestwil’ vertellen en hoe vaak we ons achter woorden verschuilen. En hoewel niet iedereen blij was met zijn zwijgen – met name zijn vader had er grote moeite mee – waren veel mensen dat wel, onder meer enkele van zijn vriendinnen, die het volgens Francis ‘juist wel fijn vonden dat ik mijn mond hield’.

John Francis heeft wel eens gegrapt dat de beslissing om zijn mond te houden voortkwam uit compassie met zijn medemens: ‘Ik praatte nogal veel.’

Net als Francis heb ik ook mogen ervaren hoe fijn mensen het vinden als je je mond houdt. Aan het eind van mijn stilteretraite in de Toscaanse bergen kreeg ik een briefje van een van de deelnemers: ‘Dear Tijn, it was nice meeting you and great not talking to you.’

Wie stil is, geeft de ander ruimte om ook stil te zijn, om zichzelf te zijn. Dat is misschien wel het grootste geschenk dat je iemand kunt geven. Wie stil is, kan er ook werkelijk voor de ander zijn. In het boek Planetwalker: How to Change your World one Step at a Time schrijft John Francis dat hij er eigenlijk nooit voor anderen was. Hij hoorde ze niet eens: ‘Voordat ik besloot om mijn mond te houden, luisterde ik eigenlijk nooit echt naar anderen – ja, net lang genoeg om te bepalen of hun ideeën aansloten op die van mij. Als dat niet het geval was, stopte ik met luisteren en raceten mijn gedachten vooruit om argumenten te bedenken waarmee ik de ander om de oren kon slaan.’

Volgens Francis betekent werkelijk stil zijn veel meer dan alleen maar je mond houden: ‘Stilte is een leegte. Het is de plek waar alles vandaan komt. Alle creatie komt voort uit de stilte. Door mijn ervaring van stilte kan ik nu niet alleen meer openstaan voor anderen, maar voor de hele schepping. Wanneer je in stilte staat, hoor je dingen die je nooit eerder hebt gehoord. Zaken waar ik het voorheen misschien mee oneens was, kan ik nu in een ander licht zien, met een dieper begrip.’

Ondertussen wordt op mijn exotische eiland het ontbijt in stilte geserveerd door een jonge dame met een glimlach die zo sereen is, dat ik er haast van schrik. Ik realiseer me dat deze introverte waardigheid een zeldzaamheid is in mijn deel van de wereld. Niet zo vreemd misschien, als je bedenkt dat wij ons nieuwe jaar meestal niet met stilte beginnen, maar met een kater. De rest van het jaar is vol afspraken. De meeste van mijn vrienden hebben agenda’s als spoorboekjes en zouden niet weten waar zij een moment voor stilte zouden moeten inlassen.

<< PREVIOUS   1 2 3 4 5 6 NEXT >>
view as a single page