Email   Print

Het geluid van stilte

Waar hoor je echte stilte? Berichten uit een dode kamer.

Marisa Taylor | 108 augustus 2008 issue

Ik probeer roerloos en zonder geluid te maken te blijven zitten, volgens Hafters aanwijzingen. Ik word me bewust van mijn eigen ademhaling – die klinkt luid, onbeholpen, zoals die van Darth Vader in Star Wars. De beklemming op mijn borst wordt erger en verspreidt zich naar mijn bovenarmen.

Ik wacht vijf minuten, tien minuten, en nog steeds heb ik niets van die zogenaamde auto-emissiegeluiden gehoord. Waarom kan ik mijn hartslag niet horen? Zo voel je je vast als je een hallucinerend middel gebruikt, denk ik, en zit te wachten tot het erin knalt.

Na ongeveer dertig minuten realiseer ik me dat ik in een soort meditatieve toestand ben geraakt, alleen maar luisterend naar het ritmische geluid van mijn eigen ademhaling. Ik hoor zo nu en dan een enkel of dubbel pulserend geluid in het ene of het andere oor; misschien een aanpassing aan de afwezigheid van geluid? Of is het toch mijn eigen hartslag?

Ik ben me hyperbewust van mijn lichaam, van het nu en dan optredende gerommel in mijn maag, het schrille gefluit van de lucht die mijn neus in- en uitgaat. Ik voel dat mijn lichaamstemperatuur iets gestegen is. Een paar minuten later ben ik zelfs een beetje duizelig. Mijn oren zitten dichtgepropt, alsof ik donzige oorwarmers heb opgezet. Ik voel me geïsoleerd, alsof de tijd stil is blijven staan. De wetenschappers weten dat ik hier ben en ik hoef maar te roepen, houd ik mezelf voor, maar toch voel ik me paranoïde.

Het gepiep in mijn oren en de beklemming op mijn borst worden ondraaglijk. Het pulseren in mijn oren neemt toe, mijn adem gaat erger fluiten. Ik voel me niet geïnspireerd. Sterker nog, ik heb me nog nooit zo alleen gevoeld.

Steve Orfield zou me ­waar­schijn­- ­lijk wel wat redenen kunnen noemen waarom ik me door de stilte zo ongemakkelijk voelde. In zijn laboratorium in Minneapolis, in het midwesten van Amerika, bedrijft Orfield wat hij ‘perceptueel marktonderzoek’ noemt, oftewel: het meten van geluidskwaliteit.

Van het gebulder van een Cessna en het geronk van een Harley tot het geratel van de harde schijf in je computer, alle producten geven wel een soort geluid, tientallen topbedrijven hebben al bij Orfield aangeklopt om er via uitgebreide consumententests achter te komen hoe het geluid van hun product macht of kwaliteit of luxe kan uitstralen.

Maar consumententests vormen niet het hele plaatje bij Orfield Labs. Op het terrein van zijn bedrijf – dat beschikt over een gehoorzaal, een akoestisch simulatielaboratorium en een galmkamer – is een dode kamer die door Guinness World Records tot ‘de stilste plek op aarde’ is bestempeld.

<< PREVIOUS   1 2 3 4 5 NEXT >>
view as a single page

Tools: Bespreken | Email | Print | RSS | Nieuwsbrief Save/Share:

Comments

Post a comment