Strijd voor het paradijs

Brian Baring wil einde aan dramatische houtkap Papoea-Nieuw-Guinea

Nynke Sietsma | 86 mei 2006 issue

Alleen te voet of per boot is het dorpje van Brian Baring bereikbaar. Het ligt volledig geïsoleerd in het tropische regenwoud, midden in Papoea-Nieuw-Guinea. ‘Het enige dat je hoort, zijn de paradijsvogels die luidkeels zingen’, vertelt Baring. In zijn ogen verschijnt een twinkeling. Het woud in Papoea-Nieuw-Guinea herbergt 215 soorten zoogdieren en 750 vogelsoorten en er groeien duizenden soorten orchideeën. Althans, nóg wel. De 25-jarige Baring had nog nooit van houtkap gehoord en, tot voor kort, nog nooit een bulldozer gezien. Nu verstoren levensgrote machines van houtkapbedrijven de rust van het woud om de oeroude bomen te kappen om Europese landen, inclusief Nederland, te voorzien van goedkoop multiplex. Elk jaar wordt 300 duizend hectare bos weggekapt, vergelijkbaar met ongeveer een half miljoen voetbalvelden. Dit is het woud waar Baring is opgegroeid als lid van Gingilang-clan, die sterk afhankelijk is van de leefomgeving. In het woud vinden ze fruit en verbouwen ze groenten. Ook biedt het woud bescherming tijdens hevige regenbuien en schuilplaatsen voor de wilde dieren waar de clan op jaagt. Ze eten vis uit de rivier. De luidruchtige machines verjagen de paradijsvogels en de wilde dieren. Nadat het bos is gekaapt, ontstaat erosie: er is minder begroeiing om het water vast te houden. Hierdoor zijn overstromingen gewoon geworden, de rivieren vervuild geraakt en de visstand verminderd. Voedsel is dus schaars geworden. ‘Vroeger kon je de wolken nauwelijks zien, zo dicht was het woud’, zegt Baring. ‘Als ik nu op een heuvel sta, zie ik grote lappen grasveld.’ Baring laat het er niet bij zitten. Hij voert actie om de illegale houtkap onder de aandacht te brengen bij de landen die het hout importeren. Baring wil dat de bewoners van het woud worden erkend als eigenaren van het woud, ook al staat nergens zwart op wit welke gebieden van wie zijn. Daarom heeft Baring de hulp van actiegroepen, waaronder Greenpeace, ingeschakeld om de grenzen van het woud nu officieel af te bakenen. Zo zou formeel kunnen worden aangetoond dat het woud de inheemse bevolking toebehoort, waardoor zij het mogen beschermen tegen de illegale houtkap. Uiteindelijk streeft Baring naar duurzaam bosbeheer, waarin de bewoners van het woud zelf de hoofdrol zal spelen: zij zullen zelf bomen kappen (maar nooit zoveel dat het bos zich niet kan herstellen), het hout ter plekke verwerken en op ecologisch verantwoorde manier exporteren om grote vernielingen te voorkomen. Dat het tropische woud net weer zo’n paradijs wordt als vóór de illegale houtkap, zal volgens Baring bij een droom blijven. ‘Maar dat Paradijsbos weer van de oorspronkelijke eigenaren wordt, is mijn nieuwe droom.’ Meer informatie: www.greenpeace.nl/redhetoerbosnu

Tools: Bespreken | Email | Print | RSS | Nieuwsbrief
Save/Share:

Comments