Email   Print

De boog, de pijl en de roos

Wij allen zijn boogschutters van Gods Wil

De boog De boog is het leven: daaruit komt alle energie. De pijl zal op een goed moment vertrekken. De roos is ver. Maar je leven zal altijd met je zijn en je moet weten hoe ervoor te zorgen. Het leven heeft perioden van inactiviteit nodig – een boog die altijd gespannen staat, verliest zijn kracht. Daarom gun je jezelf rust om te herstellen: op die manier zal de kracht van de boog nog intact zijn, wanneer je de pees naar achteren trekt. De boog heeft geen bewustzijn: hij is een verlengstuk van de hand en van het verlangen van de schutter. Hij dient om te doden of om te mediteren. Wees daarom altijd duidelijk in wat je intenties zijn. Een boog is buigzaam, maar zijn buigzaamheid is beperkt. Een inspanning die zijn spankracht te boven gaat, leidt ertoe dat hij breekt, óf ze leidt tot uitputting van de hand die hem vasthoudt. Eis daarom ook niet meer van je lichaam dan wat het je geven kan. En weet dat ooit de ouderdom zal komen – wat een zegen is en geen vloek. Om de boog op elegante wijze te spannen en gespannen te houden, zorg je ervoor dat ieder onderdeel slechts het strikt noodzakelijke doet en verspil je geen energie. Zo zul je tal van pijlen kunnen schieten zonder moe te worden. De pijl De pijl is je intentie. Hij verbindt de kracht van de boog met het midden van de roos. De intenties van een mens moeten helder en duidelijk zijn, oprecht en integer, uitgebalanceerd en weloverwogen. Zodra je de pijl lost, keert hij niet meer terug. Dus is het beter om – wanneer je voorbereidingen voor het schot niet precies en correct waren – het hele proces af te breken. Je moet niet schieten, omdat je de boog nu eenmaal al hebt gespannen en de roos al wacht. Maar als de angst om te missen het enige is wat je weerhoudt om te schieten, laat dan altijd je intentie zien. Doe de correcte bewegingen, ontspan je hand en laat de pees los. Doe de noodzakelijke stappen, ga de confrontatie aan met hetgeen jou uitdaagt. Ook al tref je geen roos, je leert eruit hoe je de volgende keer beter kunt richten. Als je niet waagt, zul je nooit weten welke veranderingen nodig zijn. De roos De roos is het doel dat moet worden bereikt. Het is iets wat door jou is gekozen. De schoonheid van de weg is daarin gelegen dat zeggen dat je tegenstander sterker was, nooit een afdoend excuus kan zijn. Want je doelwit heb je zelf gekozen en jij bent verantwoordelijk voor je keuze. Als je je doelwit ziet als een vijand, schiet je misschien zelfs raak, maar je zult er niet in slagen ook maar iets in jezelf te verbeteren. Je zult je hele leven bezig blijven met alleen maar een pijl in het midden van een stuk papier of hout te schieten, wat een absoluut nutteloze bezigheid is. En tegen anderen zul je voortdurend klagen dat je niets interessants doet. Daarom moet je je doel echt kiezen, het beste van jezelf geven om het te bereiken en het daarbij bezien met eerbied en waardigheid: je moet weten wat het doel behelst, hoeveel inspanning het je tot dan toe heeft gekost, hoeveel oefening en intuïtie. Wanneer je je vizier richt, moet je je niet alleen op de roos concentreren, maar ook op alles wat er om je heen gebeurt: want de pijl zal – zo gauw je hem loslaat – te maken hebben met factoren die je geneigd bent te vergeten, zoals de wind, het gewicht, de afstand. Het doel bestaat slechts in zoverre een mens in staat is te dromen dat hij het zal bereiken. Wat het bestaan van het doel rechtvaardigt, is het verlangen – anders is het niet meer dan een dood ding, een verre droom, een hersenschim. Op dezelfde manier als waarop de intentie zijn doel zoekt, zo zoekt het doel ook de intentie van de mens, want zij is het die zin geeft aan zijn bestaan: ze is niet langer slechts een idee, maar het middelpunt van de wereld van een boogschutter.