Email   Print

Tanken in je eigen garage

Doe-het-zelf alternatieven voor dure benzine en diesel zijn nu al beschikbaar

Net als bij de meeste gezinnen heeft onze auto het elke week zwaar te verduren. Mijn vrouw en ik gaan niet met de auto naar ons werk, maar onze dochter wel – 56 kilometer heen en 56 terug, vier keer per week. Tel daarbij alle ritjes op die we in een normale week in de stad maken en het aantal kilometers loopt verbazend snel op. Dus toen de benzine dit najaar in Amerika omhoogschoot naar 3 dollar per gallon (67 eurocent per liter), zijn we serieus gaan nadenken over manieren om hierop te bezuinigen. Ik ga iedere dag al op de fiets naar mijn werk en mijn vrouw heeft een kantoor aan huis, dus veranderingen op dat gebied zouden niet veel brandstof besparen. Onze auto rijdt 1 op 12 en is dus ook niet echt een benzineslurper. Die auto inruilen voor een zuiniger model zou weinig effect hebben. We konden wat ritjes naar de buurtsuper uitsparen als ik een paar keer per week op de terugweg van mijn werk boodschappen zou doen in plaats van met de auto te gaan en we zouden vaker de bus kunnen nemen voor uitstapjes in de stad. Maar de kilometers lijken zich dan nog steeds op te stapelen – en onze benzinekosten zouden blijven stijgen. Het kwam nooit in ons op dat we in plaats van onze rijgewoonten te veranderen ook de brandstof van onze auto konden aanpassen. Zoals William Seavey bericht in het Energy Bulletin (17 augustus 2005) zijn er verschillende manieren om auto’s aan te drijven zonder benzine of diesel te gebruiken. En ondanks het feit dat de grote autofabrikanten weinig moeite doen om deze nieuwe technologieën in hun huidige modellen te verwerken, zijn deze alternatieven al ruimschoots verkrijgbaar voor mensen die de tijd nemen om ze te ontdekken. ‘Net zoals we nu weten dat we zonnepanelen op het dak van ons huis kunnen plaatsen en zo een groot deel van de elektriciteit die we nodig hebben – of zelfs alle elektriciteit – kunnen opwekken’, schrijft Seavey, ‘kunnen we ook de benodigdheden installeren waarmee we onze auto van brandstof kunnen voorzien in onze eigen garage, of op aangewezen locaties in de buurt.’ Rudolf Diesel, de uitvinder van de dieselmotor, ontwierp zijn motor oorspronkelijk met de bedoeling dat die op arachideolie zou lopen. En voor de bezitters van een dieselauto (circa een procent in de Verenigde Staten en 45 procent in Europa) bestaat er reeds een bloeiende industrietak op het gebied van biobrandstoffen, die alles kan leveren om biodiesel in je eigen garage te produceren voor slechts 18,5 dollarcent per liter. Biodiesel kan worden gemaakt van bijna elke plantaardige olie – inclusief afgewerkte frituurolie van de plaatselijke snackbar, legt Seavey uit. Vermengd met methanol en loog is het een schonere brandstof dan benzine en het ruikt nog lekker ook (als je van de geur van gebakken frites houdt). ‘Het is een perfect doe-het-zelfproject voor iedereen die van een beetje prutsen houdt’, schrijft hij. De Mercedes 300 turbodiesel uit 1983 van Sarah Rich rijdt al sinds 2003 op biodiesel. Op de website Inhabit.com legt Rich uit dat een lading biodiesel mengen niet ingewikkelder is dan een cake bakken – hoewel ze aanraadt om een veiligheidsbril en rubber handschoenen te dragen, en het de eerste keer samen te doen met iemand die weet waarmee hij bezig is. Het proces bestaat eigenlijk maar uit twee stappen: 1) titratie, waarmee je de zuurgraad van je plantaardige olie bepaalt, en 2) de bereiding. De eerste stap houdt in dat je een verdund mengsel maakt van olie, loog en isopropylalcohol. Vervolgens giet je de gefilterde olie gewoon in een keukenblender, voegt methanol en loog toe, laat hem 15 tot 20 minuten draaien, waarna je het mengsel acht uur laat rusten. Het uiteindelijke product heeft twee duidelijk te onderscheiden lagen – biodiesel voor in je auto en glycerine voor in je zeeppompje. ‘Je hebt vet laten reïncarneren in twee geweldig bruikbare substanties’, schrijft Rich. En je hebt een stapje gezet in de richting van je eigen persoonlijke energie-onafhankelijkheid. Maar, merkt David Morris op, het is slechts een heel klein stapje. Morris is vice-president van het Amerikaanse Institute for Local Self-Reliance en auteur van The Carbohydrate Economy, een studie naar alternatieve brandstoffen. Hij zegt dat hij het begin van een biodieselindustrie hoopgevend vindt, maar waarschuwt dat biodiesel nog ver achterligt bij ethanol als alternatieve brandstof. En inderdaad, in Brazilië rijden de meeste auto’s en vrachtwagens al op ethanol. In de Verenigde Staten is er circa 380 miljoen liter biodiesel in productie tegen 19 miljard liter ethanol. De belastingvoordelen en subsidies die de afgelopen paar jaar aan de ethanolindustrie zijn toegekend, zorgen ervoor dat biodiesel achterblijft. Bovendien wordt de opkomende biobrandstoffenindustrie beperkt door de hoeveelheid oliezaad die de Amerikaanse boeren per jaar kunnen produceren. ‘Er kan per jaar waarschijnlijk niet meer dan 4 tot 7 miljard liter biodiesel worden gemaakt’, zegt Morris. ‘En we gebruiken jaarlijks ongeveer 132 miljard liter diesel.’ Eerder dit jaar stemde het Amerikaanse Congres in met een fiscale stimuleringsmaatregel voor de productie van biodiesel, die – volgens Morris – zal bijdragen aan de groei van de industrie. En in de Amerikaanse staat Minnesota is het nu wettelijk vastgelegd dat twee procent van de brandstofproductie moet bestaan uit biodiesel. Maar biodiesel heeft nog een lange weg te gaan voordat het de ethanolindustrie inhaalt, die in de Verenigde Staten brandstof produceert en op de markt brengt onder de naam E85. De vraag naar zogeheten Flexfuel-voertuigen, die zowel op benzine als op ethanol kunnen rijden, kan hierdoor toenemen. Daarmee is niet gezegd dat doe-het-zelftankstations voor biodiesel maar een luchtkasteel zijn; het betekent gewoon dat het nog een tijdje kan duren voordat deze mogelijkheden door een breed publiek worden geaccepteerd. Maar zoals Seavey ons eraan herinnert: de toekomst van transport zou weleens meer kunnen rusten op de verbeeldingskracht van het individu dan op de traagheid van grote ondernemingen. ‘Stel je een wereld voor waar de benzinepomp geen prijzen voorschrijft, of dicteert waar naartoe, wanneer en op welke manier we reizen’, schrijft hij. ‘Die wereld is dichterbij dan je denkt.’