Email   Print

Het gebruik van homeopathie

Homeopatische medicijnen, die in de vorm van capsule, tablet of drankje worden gefabriceerd, zijn ruimschoots verkrijgbaar in Europa, en kunnen in de Verenigde Staten vooral worden gekocht in natuurwinkels en bij biologische apotheken. Er zijn in principe twee groepen medicijnen: ziekte-specifieke preparaten zoals Oscillo tegen de griep, en versterkende middelen die aansluiten bij de unieke symptomen van elk individu. Om de helende werking van de homeopathie ten volle te ervaren, is het altijd beter om een afspraak te maken met een klassiek geschoolde homeopaat. Bij het eerste consult, dat doorgaans ongeveer een uur duurt, zal de homeopaat een gedetailleerd verslag opmaken waarin de lichamelijke symptomen van een patiënt staan, diens mentaal-emotionele toestand en algehele constitutie. In de homeopathie hangt alles met alles samen. Na een verkennend consult zal de homeopaat een versterkend middel voorschrijven, met als doel de genezing te bevorderen door zo nauw mogelijk aan te sluiten bij het ‘symptomen-plaatje’ van de patiënt. Doorgaans geven de homeopaten hun medicijn een paar weken om aan te slaan, en maken dan een vervolgafspraak met de patiënt. Het einddoel is het totale verdwijnen van de symptomen in elk opzicht. Wayne Jonas van het Samueli Instituut raadt aan onderstaande regels toe te passen, als men overweegt zich tot homeopathie of een andere vorm van alternatieve of complementaire geneeskunde te wenden: - pas op voor schadelijke of peperdure therapieën - laat toe wat onschadelijk is en betaalbaar - beveel dingen aan waarvan is bewezen dat ze veilig en werkzaam zijn, door willekeurige tests met inzet van placebo’s - wend je tot geneeskundigen die je helpen om deze criteria voldoende in balans te brengen George Lewith van de afdeling Complementaire Geneeskunde in Southampton voegt eraan toe: ‘Maak een lijst van gewenste resultaten, ga na of die zich binnen een redelijke termijn voordoen en neem dan de beslissing of je door wilt gaan,’ zegt hij. ‘Blijf niet tot in het oneindige maar doorslikken.’