Email   Print

De tandarts, ook voor rugklachten

Pijntjes en klachten kunnen verband houden met verstoringen in de kaken

Komt een man bij de tandarts met vreselijke kiespijn. De arts onderzoekt de kies en zegt: ‘U moet uw darmen laten schoonspoelen.’ Dit is geen grap. De man volgt het advies en... de kiespijn verdwijnt. Deze man had het geluk bij een holistische – ook wel: biologische – tandarts onder behandeling te zijn. Deze nieuwe, kleine lichting tandartsen beschouwt de mond als integraal onderdeel van het lichaam. Dat is een baanbrekende visie in deze beroepsgroep; van alle medische specialismen is tandheelkunde het meest gescheiden van de rest van de geneeskunde. Onder reguliere tandartsen bestaat dan ook geen gedeelde overtuiging dat de gezondheid van het gebit effect heeft op de rest van het lichaam. Recent onderzoek laat zien dat een holistische benadering niettemin zinnig is. De gezondheid van de mond blijkt namelijk alles te maken te hebben met de rest van het lichaam. Volgens de Britse medische nieuwsbrief What Doctors Don’t Tell You (november 2004) vergroten tandvleesaandoeningen bijvoorbeeld het risico van een hartaanval. Onderzoek laat ook zien, dat een holistische aanpak slopende ziekten kan voorkomen en uiteenlopende kwalen kan genezen. Grote boosdoener is in veel gevallen de matige aansluiting van de onder- en bovenkaak op elkaar. Wanneer dit het geval is, kunnen in dit gebied chronische spierverkrampingen ontstaan, die vervolgens weer door ándere delen van het lichaam worden gecompenseerd. Het kaakgewricht blijkt zoveel invloed op het lichaam te hebben, dat het ‘de grote bedrieger’ wordt genoemd. Een heel scala aan klachten die je niet direct in verband brengt met de kaak – rugklachten, artritis, hoofdpijn, pijn in de benen, nek en schouders – blijkt soms terug te voeren op verstoringen in de kaken. De eerste publicaties hierover verschenen in 1987 in het Journal of the American Dental Association (nummer 115). Recent werden deze onderzoeksresultaten opnieuw bevestigd, onder meer door Oostenrijkse wetenschappers die publiceerden in het vakblad Acta Medica Austriaca (nummer 31, 2004). Biologische tandartsen hebben over het algemeen een dagtaak aan het herstellen van het broddelwerk van minder holistisch ingestelde collega’s. De Amerikaanse biologische tandarts Frederick Milton legt in What Doctors Don’t Tell You uit wat er mis gaat: ‘Als een gebit niet goed sluit, bijvoorbeeld door een te grote vulling of kroon, past het lichaam zich daaraan heel snel aan. Die aanpassing kan chronisch worden, zodat elders in het lichaam pijn ontstaat. De patiënt heeft vaak geen idee hoe de pijn is begonnen.’ Neem het voorbeeld van de voetballer die voor zijn jaarlijkse controle bij de tandarts komt. Hij loopt wat moeilijk vanwege een hamstringblessure in het bovenbeen. De tandarts constateert dat zijn kaakgewricht uit het lood staat en zet deze recht. Als bij toverslag verdwijnt de hamstringblessure. De voetballer bleek het scheve gewricht te compenseren door permanent de kaak uit te steken. Hierdoor kwam de ruggengraat in een gebogen stand te staan, wat op zijn beurt het bekken naar voren deed kantelen, hetgeen storend is bij hardlopen. Zo ontstond een verkeerde belasting van de benen met als gevolg: een chronisch probleem met de hamstrings. Niet alleen lichamelijke aandoeningen, maar ook geestelijke klachten kunnen rechtstreeks het gevolg zijn van een scheef gebit. Door de belasting van continue compensatie maken de hersenen grote hoeveelheden noradrenaline en serotonine aan. Hierdoor wordt het autonome zenuwstelsel gevoeliger, waardoor de patiënt kwetsbaarder wordt voor andere stressfactoren, zoals verkeerde voeding en emotionele problemen. Zo kan depressiviteit het gevolg zijn van een scheef kaakgewricht. Schrik niet: de Britse biologische tandarts David Hefferson constateert dat ten minste 95 procent van zijn patiënten last heeft van een scheve kaak. Een minstens even groot probleem van de huidige tandheelkunde is de kwikdamp die uit amalgaamvullingen vrijkomt. Deze damp wordt onder meer in verband gebracht met de toename van de ziekte van Alzheimer, MS en ME. Twee onafhankelijke academische laboratoria hebben al aangetoond dat een zeer kleine hoeveelheid kwik al kan leiden tot schade aan de membranen van ontwikkelende cellen. Deze schade lijkt – volgens een team van wetenschappers van de Universiteitshospitaal Basel in Zwitserland en de Belgische universiteit Notre Dame de la Paix in Namen – op ‘alle biochemische mankementen van de ziekte van Alzheimer’. Vanwege deze zorgwekkende bevindingen zijn amalgaamvullingen in Zweden verboden en is het gebruik ervan in Oostenrijk en Duitsland aan strenge banden gelegd. Het verband tussen kwik en MS doet nog het meeste stof opwaaien. Het was al bekend dat MS wordt veroorzaakt door de vernietiging van myeline, de stof die als bekleding dient van de zenuwcellen. De Tsjechische wetenschapper Vera Stejskal, verbonden aan de Medica Foundation in Stockholm, Zweden, ontdekte recentelijk dat kwik zich aan deze stof bindt. Uit een studie, beschreven in de wetenschappelijke nieuwsbrief Neuroendocrinol Letters (nummer 25, 2004) blijkt dat MS-patiënten van wie hun amalgaamvullingen werden verwijderd, een ‘significante gezondheidsverbetering’ ervoeren. Eén probleem moet nog worden opgelost: er is een groot tekort aan biologische tandartsen. De meeste praktijken hebben zulke lange wachtlijsten, dat er geen ruimte is voor nieuwe patiënten. Maar: zijn tandartsen niet experts in het vullen van gaatjes? Zouden ze dan ook niet dit gat in de markt kunnen vullen?