Email   Print

Een belasting op vlees

Een lucratief medicijn tegen BSE.

In de krant staat, dat boeren dierenartsen onder druk zetten om te sjoemelen met exportpapieren en verklaringen over de gezondheid of de doodsoorzaak van hun vee. Onlangs werd bijvoorbeeld een dierenarts beboet die een vals gezondheidsdocument ondertekende voor een koe met symptomen van de gekke-koeienziekte BSE. Wie heeft er nog vertrouwen in de vleesindustrie? Onlangs suggereerde een minister nog om varkensflats te bouwen op de Maasvlakte.

Het standaardantwoord van de overheid op varkenspest, BSE en andere misstanden bestaat uit een mix van extra controleurs, onderzoekscommissies en nieuwe regels. De consument kiest vaak zelf voor een simpele oplossing: hij of zij koopt minder vlees - tijdelijk. Maar in die eenvoud schuilt een wezenlijk antwoord. (Veel) minder vlees eten is een weldaad voor de wereld. Minder vlees eten leidt in de eerste plaats tot een minder idiote vleesindustrie. En daarmee tot minder kans op ellendige verschijnselen als varkenspest en de gekke-koeienziekte. Tot minder mestproblemen. Minder zure regen et cetera. Steeds meer onderzoek wijst bovendien uit, dat minder vlees eten gezonder is voor mensen. Afgezien van industriële belangen zijn er eigenlijk geen verliezen van minder vlees eten. Het is zo lekker, zal een carnivoor zeggen. Of de macht van de gewoonte van 'vlees, groente en aardappelen'. Maar er zijn simpele - vleesloze - alternatieven voor de dagelijkse maaltijd. Pasta met een groentesaus, een uitgebreide sla, soep - er gaat een wereld van mogelijkheden open voor de 'vleesverlater'.

Dan zijn er goede economische argumenten voor minder vlees eten. Op allerlei plaatsen in de wereld is honger, tekort aan graan. Dat is een pijnlijk feit, als je bedenkt dat bijna veertig procent van het graan dat in de wereld wordt verbouwd, wordt gevoerd aan vee voor de vleesproductie. Dus: er is niet genoeg graan voor mensen, omdat dat graan wordt gevoerd aan dieren die vooral de rijke mensen in de wereld vervolgens opeten. Het wordt des te pijnlijker, omdat veel van dat veevoer wordt verbouwd in ontwikkelingslanden. Die landen verbouwen dus graansoorten die zij exporteren naar de westerse vleesindustrie, terwijl die landen zelf onvoldoende graan hebben om hun eigen bevolking te voeden. Die waanzinnige situatie ligt achter het gegeven dat de vleesconsumptie in de wereld sinds 1950 is verdubbeld van gemiddeld 17 kilo naar thans 33 kilo per wereldburger. En daar zitten ook miljoenen Aziatische vegetariërs bij. De meeste westerlingen eten beduidend meer dan 33 kilo : 365 dagen = 90 gram vlees per dag. Minder vlees eten is een directe bijdrage aan de oplossing van de honger in de wereld. Bovendien helpt minder vlees eten om de waterschaarste te bestrijden. Er is meer dan 3.000 liter water nodig om een kilo vlees te produceren. En minder dan 1.000 liter voor een kilo graan. Zo zijn er veel voordelen aan een 'vegetarische economie'.

Omdat veel vlees eten niet gezond is en minder vlees eten zo'n belangrijke bijdrage biedt aan de vooruitgang, is vlees eigenlijk een 'genotsartikel'. Zulke artikelen worden belast met accijns. Dat ontmoedigt de vraag en brengt intussen geld op voor 'goede dingen'. Of kunnen we een belasting op vlees ruilen tegen een verlaging van de inkomstenbelasting? Is er iemand in Den Haag die dat voorstel aandurft?