Email   Print

Share

De wereld is niet te koop

José Bové laat zich door McWorld niet ringeloren.

Voor wie het nog niet wist: José Bové is een held. In het Franse Larzac-gebied hoedt hij schapen, maakt Roquefort en leidt de plaatselijk vereniging van Roquefort-producenten. Iedereen in de streek kende Bové dus al, toen hij en negen vrienden met hun tractors naar het nabijgelegen stadje Millau reden om daar de in aanbouw zijnde McDonald's tegen de vlakte te gooien. Toen wist men in heel Frankrijk en ver daarbuiten ineens wie José Bové was. Bové en zijn vrienden waren niet gediend van het met hormonen ingespoten Amerikaanse rundvlees en lieten dat duidelijk merken. Zij waren echter niet de enigen. De Europese Unie verbiedt dit rundvlees, tot groot ongenoegen van de Amerikaanse voedingsindustrie. 'Gelukkig' hebben we tegenwoordig de WTO om dit soort handelsconflicten op te lossen. Toch? Niet dus, want de WTO kiest nu eenmaal standaard voor vrijhandel. Zo ook in dit geval. De WTO verklaarde de EU weigering om Amerikaans rundvlees toe te laten als onwettig. De EU weigerde echter om overstag te gaan. En dus 'zag de WTO zich genoodzaakt' de Verenigde Staten toe te staan om het enige ten dienste staande machtsmiddel toe te passen: hoge importbelastingen op onder andere Franse producten. Het gevolg was, dat monsieur Bové zijn Roquefort-afzet zag dalen. En dat was tegen het zere been. En niet alleen tegen het zere been van Bové.
Op 30 juni, de dag waarop Bové en zijn makkers voor de rechter verschenen, stroomden zeker 50.000 mensen - al dan niet per tractor - het centrum van Millau binnen. Velen droegen een T-shirt met een uitspraak van Bové: 'Le Monde n'est pas une marchandise' - de wereld is niet te koop, geen koopwaar, geen product. Op de achterkant van het shirt stond de tekst: 'Moi non plus' - ik ook niet. Bové's aanhang is zeker niet alleen Frans. In de media werden de rellen vooral afgeschilderd als een aanvaring tussen Franse en Amerikaanse boeren. Maar Amerikaanse boeren hebben Bové en de zijnen zelfs financieel bijgestaan om de juridische kosten te kunnen betalen. Desondanks werden zij schuldig verklaard aan het molesteren van het in aanbouw zijnde McDonald's-restaurant, hetgeen voor Bové op maanden gevangenisstraf zal uitdraaien.
In het boek Le Monde n'est pas une Marchandise komt Bové naar voren als een compromisloze man die een prachtig leven voor zichzelf en zijn omgeving heeft opgebouwd. Waarom zou hij geïnteresseerd zijn in met hormonen bewerkt vlees als hij in zijn omgeving de mooiste eerlijke koeien heeft rondlopen? Waarom een snel leven met open markten als het leven zo rijk is, dat je na je werk samen een vuur stookt, gaat barbecuen en daar heerlijke wijn, vers fruit, onbespoten groenten, knapperig brood en Roquefort bij gebruikt? Bové en zijn streekgenoten zitten helemaal niet te wachten op een vrijemarkteconomie met goedkope producten die nergens naar smaken. En als zij 's avonds - terwijl er muziek wordt gemaakt en wordt gedanst - naar de sterren kijken, dan is het laatste waar ze behoefte aan hebben een uithangbord van McDonald's om de horizon te vervuilen. Jammer voor de WTO, maar één dorpje hield dapper stand…