Email   Print

Ruim baan voor het moederloon

Betaald moederschap is een passend antwoord op de dramatische stijging van het aantal arbeidsongeschikte jonge vrouwen.

De economie groeit als zelden tevoren, de welvaart is overweldigend, maar Nederland kampt ook nog steeds met een schrikbarend hoog aantal arbeidsongeschikten. Was een miljoen mensen in de WAO ooit een angstbeeld voor politici, thans zijn er al zieners die speculeren dat er straks misschien wel twee miljoen mensen niet meer in staat zullen zijn om deel te nemen aan het arbeidsproces. De dramatiek van de WAO komt nog het meest tot uiting door het soort arbeidsongeschikten dat instroomt: het zijn vooral jonge vrouwen die in de WAO belanden. Vrouwen tussen 25 en 35 blijken de enorme werkdruk niet aan te kunnen. Een verklaring is dat vrouwen vaker dan mannen werken in de gezondheidszorg en het onderwijs - en dat zijn traditioneel kwetsbare sectoren van de economie. Het valt op dat in de analyses met klem wordt ontkend dat de dubbele belasting van werk en moederschap de oorzaak is van het uitvallen van jonge vrouwen. Die conclusie lijkt te bedreigend voor het nog steeds niet voltooide emancipatieproces - de loopbaanontwikkeling van vrouwen blijft immers nog steeds achter bij die van mannen. Maar het is toch meer dan toevallig dat het juist (potentiële) jonge moeders zijn die in de WAO belanden. En dan ook nog eens een keer met vooral psychische klachten. Nee, de jonge vrouw in de WAO illustreert - tenminste ook - hoe weinig waarde de samenleving toekent aan het moederschap. Elke moeder die trots zegt dat zij full time voor haar kinderen zorgt, wordt toch nog gevraagd of zij 'ook nog iets anders doet'. Zo groot is de waardering voor de full time moeder.

Er bestaat een Nederlandse Bond Moeder CAO. Het is een prachtig initiatief om het Nederlandse stelsel van sociale zekerheid te verrijken met een nettoloon van 2500 gulden per maand voor alle moeders met minderjarige kinderen. Alle moeders - dus niet alleen bijstandsmoeders of moeders die geen ander inkomen genieten. De bond van moeders doet een beroep op de Wet Gelijke Behandeling van 1975 die stelt dat gelijk werk gelijk moet worden beloond. Een moeder doet tenminste hetzelfde werk als een gezinsverzorgster van de Thuiszorg die netto per maand 2500 gulden verdient. En dan hebben we het nog niet over het - gelukkig - niet in geld uit te drukken liefdesaspect van de zorg van moeders.

Betaald moederschap lijkt een paradox. Maar in deze samenleving waarin alles in geld wordt uitgedrukt, is het de juiste erkenning en waardering voor een vitale, onmisbare bijdrage. Moederschap is geen vak. Maar een inkomen verschaft een moeder wel een eigen toegang tot de samenleving die niet zonder haar kan. De winst van het moederloon reikt verder: minder uitgebluste jonge vrouwen in de WAO en meer aandacht voor kinderen, dus minder vandalisme, criminaliteitsbestrijding et cetera. En een creditcard van de moeder bv verandert ook dat voor vrouwen vaak frustrerende gesprek op feesten en partijen.