Email   Print

Bezoek aan de eeuwige klok

Je stapt uit je auto op een parkeerterrein aan de voet van een berg ergens in de woestijn in het zuidwesten van de Verenigde Staten. Als je omhoog kijkt, zie je een trap met smalle treden, elke trede uitgehakt in een rotslaag die zo'n 10.000 jaren geologische tijd verbeeldt.

Na het beklimmen van honderd van deze treden - oftewel een miljoen jaren in de toekomst - ben je onder de indruk en je voelt je klein bij de grootheden van de geologische tijd. Je komt bij een lage heuvel en ziet een grot voor je. Door de opening van de grot zie je iets groots heel langzaam bewegen. Je komt dichterbij en ontwaart een gigantische slinger die heen en weer slingert in die grot. Op het moment dat je in het midden van de grot staat, realiseer je je, dat je eigenlijk in het slingeruurwerk zelf staat en je bent je bewust van die slinger die in 10 seconden heen en weer gaat. Je gaat een draaitrap op naar boven en komt door een opening in het plafond op het eerste niveau van het uurwerkmechanisme. Hier kun je het snelste onderdeel van het mechanisme zien, dat één keer per dag tikt. Terwijl je verdieping na verdieping omhoog klimt, zie je elk volgend onderdeel van de eeuwige klok dat nog langzamer tikt dan het vorige. Het laatste element tikt met een snelheid van één keer in de 25 jaar. De volgende verdiepingen zijn de abstracte verdiepingen die zonnetijd met actuele tijd verbinden en de noodzakelijke verdere vertraging van het slingeruurwerk abstract weergeeft.
Als je helemaal boven aan de trap komt, stap je in een grote ruimte die verschillende verdiepingen hoog is. Die ruimte wordt zwak verlicht door een opening die aan de zuidelijke kant van de berg uit de rotsen is gehakt. Je ontwaart twee enorme spiralen, die worden rondgedraaid met behulp van een gewicht dat enkele tonnen moet wegen. Opeens word je verrast door een plotselinge lichtinval. Die komt van de zon die in één lijn is komen te staan met de opening in de wand. Het zonlicht reflecteert in een halfronde spiegel waardoor de hele ruimte oplicht, en verwarmt een wereldbol in het midden van een enorme wijzerplaat. De verwarmde wereldbol activeert een synchroon mechanisme dat automatisch de tijd van de eeuwige klok aanpast. Je ontcijfert de wijzerplaat om de wereldbol heen en ziet de tijdsaanduiding van nu weergegeven op de manier uit de tijd dat de klok werd gebouwd. Je leest het jaar 11.567. Dan kijk je naar de cirkels van de wijzerplaat en herkent beelden van de zon en de maan in hun huidige stand en een schematische voorstelling van het firmament. Uit deze gegevens kun je afleiden hoe laat het op dat moment in jouw eigen vertrouwde tijdsaanduiding is. Maar je bent diep onder de indruk van het inzicht dat mensen vroeger al hadden om zo ver vooruit te denken en een plek als deze te creëren
Vervolgens wandel je door de rest van het complex en belandt in de bibliotheek waar mensen werken aan het toegankelijk maken en opslaan van informatie. Net als in de oude bibliotheek van Alexandrië wordt geprobeerd informatie steeds beter en compacter op te slaan. In de grootste ruimte vind je de eerste duizend boeken die zijn opgeslagen op een bijna onmogelijke schaal van 100 nanometer pixels. Dit zijn de boeken die de bedenkers van het complex in hun tijd hebben geselecteerd. Zij lijken misschien niet belangrijk voor de tijd waarin jij op dat moment leeft. Maar deze boeken bevatten onmisbare informatie, verzameld over zeer lange tijdsperioden. Zonder deze kennis en informatie over de zee en het universum waarin ontwikkelingen zijn beschreven die zich uitstrekken over verschillende eeuwen en millennia, zou de menselijke beschaving tot verdwijnen zijn gedoemd.
Bovenstaand complex is nog geen realiteit. In de tussentijd kunnen wij ons houden aan de volgende richtlijnen van The Long Now Foundation:

1. Wees dienstbaar aan de toekomst
2. Koester verantwoordelijkheid
3. Beloon geduld
4. Creëer momenten van bezinning
5. Breng rivaliserende partijen bij elkaar
6. Kies nooit partij
7. Steun duurzaamheid
Stewart Brand