Het belang van een second opinion
We kunnen alleen maar de belemmeringen wegnemen waardoor we de kans krijgen om te genezen.
Roy Martina
| 32 mei/juni 2000 issue
In de reguliere geneeskunde is het niet ongebruikelijk dat een patiënt een second opinion vraagt van een andere arts of specialist. In sommige gevallen wordt het juist aangeraden omdat de geneeskunde zo'n complexe materie is met zoveel invalshoeken dat het verstandig is om verschillende breinen te laten meekijken. Het is minder gebruikelijk - zo niet een hoge uitzondering - dat een alternatieve arts of therapeut wordt gevraagd voor een second opinion door een regulier arts. Helemaal ongebruikelijk is het dat een alternatieve arts iemand doorstuurt naar een collega. Ik ben een groot voorstander van meer uitwisseling van kennis, zodat de verschillende geneeswijzen elkaar werkelijk kunnen gaan aanvullen. Neem het geval Theresa (48 jaar). Ze was al jaren ziek, had constant last van diarree, maagpijn en chronische vermoeidheid. Volgens haar artsen kwam het van stress. Ze had een drukke baan als salesmanager bij een groothandel. Daarnaast drie kinderen en een man die als piloot meer weg dan thuis was. Ze kreeg kalmeringsmiddelen die niet hielpen en ging nog meer roken en koffie drinken. Op een gegeven moment ging het niet meer en moest ze thuisblijven. Een internist stelde de ziekte van Crohn vast en verwees haar door naar een chirurg om een stuk uit haar darmen te laten snijden. Ze vroeg een second opinion aan een andere internist. Deze dacht dat de kwaal wel met medicijnen was te verhelpen. Hij schreef haar sulfasalazine en corticosteroïden voor. Ze moest veel melk drinken en mocht geen granen of vezelrijke voeding eten. Haar klachten leken aanvankelijk te verminderen maar kwamen na twee maanden weer in volle hevigheid terug. Ze was ten einde raad en stond op het punt toch voor de darmoperatie te kiezen.
Een artikel in een tijdschrift bracht Theresa bij mij. Met behulp van Neuro Emotionele Integratie (NEI, een methode om de oorzaak van stress en sabotage op te sporen) stelde ik vast dat zij bepaalde emoties uit haar jeugd niet had verwerkt. Ziek zijn bleek voor haar een manier van aandacht vragen. Ik verwees haar naar een NEI-therapeut die haar intensief behandelde.
Bovendien liet haar via een speciale onderzoeksmethode testen op allergie. Theresa bleek allergisch voor melk, tarwe, nicotine en tomaten. Binnen twee weken was zij klachtenvrij en na vier maanden kon de internist met coloscopie niets meer vinden in haar darmen. Met andere woorden: zij was genezen en een levenslange ellende met medicijnen en de gevolgen van een ingrijpende operatie bleven haar bespaard.
Mijn ervaring met de ziekte van Crohn en vele andere chronische ziekten is dat er naast emotionele factoren heel vaak voedingsintoleranties een grote rol spelen zoals: migraine, chronische infecties, huidklachten, nierklachten, chronische moeheid, slapeloosheid, hyperactiviteit, menstruatieklachten et cetera. Dat betekent dat een ziekte bijna nooit door één simpele factor (unicausaal) wordt veroorzaakt maar meestal door een combinatie van factoren. (Zie mijn boek Vitaliteitkunde). De emotionele factoren moeten worden aangepakt, omdat zij het chronische van de ziekte mede veroorzaken. Daarnaast kunnen homeopathie, acupunctuur en kruiden een rol spelen bij het bestrijden van afvalstoffen en vitaminetekorten. Medicijnen bieden nooit de enige behandeling, de patiënt krijgt ook huiswerk mee in de vorm van visualisatie-oefeningen en acupressuur.
Geen enkele geneeswijze is perfect en kan alleen staan. Door het beste te integreren, tonen we respect voor de complexiteit van het lichaam en maken we de weg vrij voor genezing door en vanuit het lichaam zelf. Dat is het enige wat we kunnen: de belemmeringen wegnemen waardoor we de kans krijgen om te genezen. De volgende stap in elke therapie behoort te zijn dat we leren om vitaal blijven. Dat vergt een paar 'kleine' investeringen:
- Tijd nemen voor sport;
- Tijd nemen voor gezonde voeding: onbespoten groente en fruit, minder dierlijke producten;
- Tijd nemen om kennis te vergaren via boeken, tijdschriften of internet;
- Tijd nemen voor 'zijn': meditatie, wandelen, ontspanning et cetera;
- Tijd nemen voor training: workshops, cursussen, seminars.
Ik wens je veel vitaliteit toe
