Email   Print

Fuseren is communiceren, communiceren, communiceren

Geld is de motor van de fusiegolf die de wereld thans overspoelt. Maar de beurs dreigt een essentieel aspect over het hoofd te zien: fuseren is in de eerste plaats mensenwerk.

In de jaren tachtig, tijdens een vorige fusiegolf, stelden organisatieadviseurs van McKinsey al vast, dat slechts een van de drie fusies uiteindelijk succesvol blijkt. En wat is de belangrijkste oorzaak van het mislukken van fusies? Juist, mensen die elkaar niet (willen) verstaan. De Duitse psychologen Jörg Wirtgen en Eleonore Leder hebben hun vak gemaakt van fusiebegeleiding. Als geen ander kennen zij de verschillende fasen waar kader en werknemers doorheen gaan tijdens grote fusies. Voor werknemers betekent dat in eerste instantie vaak ongeloof: 'Wat, gaan we samenwerken met de concurrent?' De volgende fase wordt gekenmerkt door toorn, woede en ergernis. Maar dat is geen probleem. Wirtgen zegt in Psychologie Heute (februari 2000) dat dit juist een vruchtbare fase is. 'Het is een energierijke fase, waarin een hoop te doen valt. Als deze fase niet goed verloopt en te lang duurt, dan wordt het echt problematisch.' Ook Eleonore Leder weet uit ervaring dat de fusie snel moet verlopen: 'Binnen een jaar moet de integratie zijn volbracht.' Een klus die zij klaarde als begeleider bij de fusie van twee grote Zwitserse banken, waarbij 24.000 werknemers waren betrokken. Ook zij stuitte in de eerste fase op desoriëntatie en een gevoel van zinloosheid bij de werknemers. Hun identiteit en gemeenschappelijk gevoel werden zwaar op de proef gesteld. Het is dan ook van groot belang, dat de integratie nauwgezet wordt voorbereid volgens het volgende protocol: informatie, planning, actie, begeleiding. En daarnaast gaat het vooral om communicatie, communicatie en communicatie.