Email   Print

Stamppot à la Boeddha

Boekbespreking.

Dit is wat je noemt een lekker boek. Alle ingrediënten zijn aanwezig: verhalen, anekdotes, spirituele wijsheden, tips, parabels, persoonlijke catastrofen en heerlijke recepten. Centraal staat het leven van de vijfendertigjarige kok, schrijver, ontwerper en kunstenaar André Wolf,die op een dag in gesprek raakt met de Chinese keukengod Jo Kwan. Te pas en te onpas verschijnt deze keukengod in de stoom boven een pan soep of een dampende kop chocolademelk om zijn levenswijsheden te delen. Dat is ook wel nodig, want als het boek begint, is Wolf een verre van volmaakte kok. Jo Kwan leert hem echter, dat volmaaktheid niet hetzelfde is als het perfect opvolgen van recepten uit kookboeken, maar vooral je eigen intuïtie en goede smaak durven volgen. Zo wordt een laffe courgettesoep een knallende entree - vooral ook omdat Wolf per ongeluk een hele bus kerrie in de soep laat vallen. En als Wolf het haast in zijn broek doet van angst, omdat meneer Fritz Picard - culinair journalist die meer carrières gebroken dan gemaakt heeft - op een dag op bezoek komt, redt hij zich eruit door te besluiten dat Picard niet is gezegend met een groot talent, maar behept is met een ernstige kwaal: een overdosis aan perfectie. Het ideale gerecht en de heerlijkste maaltijd dienen bij Wolf als metaforen voor een leven dat ten volle wordt geleefd. Het leuke van De Tao van Stamppot is, dat het spirituele, maar ook zeer praktische recepten aanreikt om deze unieke 'maaltijd' te bereiden. 'De Terra is een munt die niet is gebonden aan één specifiek land en waarvan het voornaamste doel is een stabiele en betrouwbare munteenheid te geven, die als referentie kan dienen voor internationale contracten en handel. De Terra wordt gedefinieerd als een standaardmand met grondstoffen en diensten die van bijzonder belang zijn voor de internationale handel. In deze rol is de Terra verwant aan de gouden standaard uit de negentiende eeuw. De munteenheid is inflatiebestendig. Inflatie wordt namelijk gedefinieerd als de waardeverandering van een mand goederen en diensten. Dus als de mand waaruit de Terra is samengesteld, representatief is voor de wereldhandel, dan wordt inflatiebestendigheid voor de wereldwijde handel automatisch verkregen.

De tweede belangrijke gedachte achter de Tera is de 'duurzaamheidsvergoeding'. Dit is een tijdgerelateerde vergoeding, zodat langere termijn investeringen interessanter worden. Stel dat ik u de keuze geef om honderd eenheden van een inflatievrije munteenheid met een duurzaamheidvergoeding, vandaag te ontvangen of over een jaar. Als u het geld niet onmiddellijk nodig heeft en mijn kredietwaardigheid over een jaar aan u is gegarandeerd, zult u logischerwijze het geld pas over een jaar willen hebben. De reden hiervoor is dat u, door het geld pas over een jaar te ontvangen, voor dit jaar geen duurzaamheidvergoeding hoeft te betalen. De honderd eenheden zullen voor u over een jaar dus meer waarde hebben dan wanneer u ze nu zou ontvangen, namelijk honderd plus de duurzaamheidvergoeding. Dus: als munteenheden worden gebruikt waarvoor een duurzaamheidvergoeding wordt gevraagd, zal de toekomst in de loop der tijd waardevoller worden - precies het tegenovergestelde van wat er gebeurt met onze normale munteenheden met positieve rente. Investeren in duurzame projecten zal dan vanzelf aantrekkelijker worden. De munt zal automatisch de neiging hebben om tegen de heersende economische cyclus in te gaan. Het zal de neiging hebben om de economie aan te zwengelen tijdens een verslechtering van de cyclus en zal inflatoire tendensen afzwakken tijdens een hoogconjunctuur.

Het is zinvol om de Terra in te voeren, omdat de wereld al decennia zonder internationale waardestandaard leeft. Dat is even inefficiënt als werken zonder een standaard voor lengte of gewicht. Zoals de geldcrises van de afgelopen jaren in Azië, Rusland en Latijns-Amerika hebben laten zien, kan instabiliteit van de munteenheid een dramatische tol eisen van internationale zakelijke contracten en transacties.'