Email   Print

De comeback van de wijkagent

Het beste recept tegen angst is je medemens te ontmoeten.

Vraag het aan de gemiddelde borreltafel en je krijgt een stellig antwoord: de samenleving wordt steeds gewelddadiger en onveiliger. Vandaar een voortdurende roep om meer politie, die overigens onlangs door minister van justitie Korthals werd beantwoord met de mededeling, dat het landelijke politiekorps - naar zijn mening - op sterkte is. Maar is het waar, dat het leven steeds onveiliger wordt? De statistieken geven een ander beeld. In de afgelopen tien jaar zou het aantal overvallen, straatroven en inbraken in de grote steden zijn gedaald. En het - overigens geringe - aantal doodslagen en moorden stabiel is gebleven. Er is dus minder criminaliteit. Daar staat tegenover, dat er wel sprake is van meer agressief gedrag. Op straat wordt meer gevochten en op zich hebben dergelijke incidenten natuurlijk een effect op het gevoel van (on)veiligheid van passanten. Toch lijkt er meer aan de hand. Illustratief is de volgende ervaring. Een witte man stapt in een kantoorgebouw in een lift waarin al een zwarte man staat. De twee 'reizen' samen verder en stappen tegelijk uit op een verdieping. Daarop zegt de zwarte man met een vriendelijke glimlach: 'Je was bang, hè?' Veel angst komt voort uit niet kennen en niet weten. In het dorp van vroeger, waar iedereen elkaar kende, was weinig vrees. In de explosief veranderende, mondialiserende samenleving des te meer. Met een kleine parafrasering geldt eigenlijk: wat de boer niet kent, dat roept zijn angst op.

Politie en gevangeniscellen zijn geen antwoord op die angst. Integendeel, zulke maatregelen zorgen alleen maar voor meer vervreemding en - dus - voor meer angst. Voor de zoektocht naar een veiliger gevoel in de samenleving is het interessant, dat het geheim van de dalende misdaadstatistieken van de afgelopen tien jaar vooral ligt in een andere aanpak van de politie. In de grote steden viert de 'wijkagent' een comeback. De politiemens die dichter bij de burger komt staan, boezemt niet alleen vertrouwen in, hij draagt ook bij aan een samenleving waarin meer mensen elkaar kennen. Zo'n politiemens levert een actieve bijdrage aan het gemeenschapsgevoel. De weg naar veiligheid gaat via contacten leggen. Via de buren. Via een praatje met de winkelier. Het beste recept voor degenen die klagen over onveiligheid is om eens wat vaker hun medemens te ontmoeten.