Email   Print

De douche van goddelijk geluk

Iedereen zegt ,dat hij liefheeft. Moeders, vrouwen, zonen, broeders, zusters, vrienden - allen zeggen, dat ze liefhebben. Maar als je naar het leven kijkt, dan is er absoluut geen liefde zichtbaar. Als er inderdaad zoveel liefdevolle mensen zijn, dan zou er een douche van liefde moeten zijn. Er zou een tuin moeten zijn, vol bloemen, meer bloemen en nog meer bloemen. Als er een lamp van liefde in ieder huis zou schijnen, hoeveel licht zou er dan niet in deze wereld zijn! Maar in plaats daarvan is er een doordringende sfeer van afkeer. Er is zelfs geen straaltje liefde te vinden in deze meelijwekkende gang van zaken.

Het is snobistisch te geloven dat er overal liefde is. Zolang we onder invloed van deze illusie verkeren, kan de zoektocht naar waarheid niet eens beginnen. Niemand houdt hier van iemand. Totdat natuurlijke seksualiteit zonder reserve wordt geaccepteerd, kan er geen liefde zijn. Tot die tijd kan niemand van iemand houden.

Wat ik wil zeggen is dit: seks is goddelijk. De primaire energie van seks draagt de reflectie van God in zich. Het is duidelijk: het is de energie die nieuw leven creëert. En het is de grootste, meest mysterieuze kracht van allemaal.

Beëindig de vete met seks. Als je een douche van liefde in je leven wilt, beëindig dan het conflict met seks. Accepteer seks met plezier. Erken de heiligheid ervan. Ontvang seks in dank en omarm het meer en meer. Je zult verbaasd staan dat seks zoveel heiligheid kan onthullen. Het zal deze heiligheid tonen in de mate waarin je seks aanvaardt. Zo zondig en oneerbiedig als je het benadert, zo lelijk en zondig zal seks zich aan jou voordoen.

Als een man zijn vrouw benadert, zou hij een heilig gevoel moeten hebben, alsof hij naar een tempel gaat. En als een vrouw naar haar man gaat, zou ze gevuld moeten zijn met de eerbied van God te naderen. In de momenten van liefde ervaren de geliefden de geslachtsdaad; een staat die zeer dicht bij de tempel van God is, waar Hij zich in creatieve vormloosheid manifesteert.

Het is mijn vermoeden, dat de mens zijn eerste stralende glimp van samadhi (verlichting) had tijdens de ervaring van gemeenschap. Alleen op dat moment realiseerde de mens zich, dat het mogelijk was om zulke intense liefde te ervaren, zulke verlichte bliss. Zij die vanuit het juiste bewustzijn op deze waarheid gingen mediteren, zij die op het fenomeen seks mediteerden, kwamen tot de conclusie, dat de geest op het moment van de climax geheel leeg werd. Alle gedachten verdwijnen op dat moment. En deze leegheid van geest, dit vacuüm, dit bevriezen van de geest, is de oorzaak van de douche van goddelijk geluk.

Toen het geheim tot zover was ontrafeld, ging de mens dieper graven. Als de geest bevrijd kon worden van gedachten, dan was het mogelijk om een absolute staat van geluk te verkrijgen! Van hieruit ontwikkelde de mens het systeem van yoga, en vervolgens ontstonden meditatie en gebed. Deze nieuwe benadering bewees, dat het bewustzijn ook zonder de geslachtsdaad gestild kon worden.

Overeenkomstig haar aard kan een geslachtsdaad slechts een kort moment plaatshebben, het consumeert namelijk een stroom energie. Het pure genot, de perfecte liefde, de gelukzalige troost die de yogi voortdurend ervaart, ervaart een stel slechts een enkel moment. Maar, er is geen verschil tussen deze twee ervaringen.