Email   Print

Ontwikkelingsbellen

De mobiele telefoon biedt ontwikkelingslanden unieke mogelijkheden voor vooruitgang. Het mobiele netwerk maakt het immers communicatie mogelijk zonder dat eerst leidingen moeten worden gelegd door ontoegankelijke gebieden. Maar er is meer: de mobiele telefoon blijkt een wapen in de handen van de arme plattelandsbevolking.

In Bangladesh heeft Mohammed Yunus - vooral bekend door de Grameen Bank waarmee hij sinds twintig jaar microkredieten verschaft aan arme boeren - het initiatief genomen om alle 65.000 Bengaalse dorpen in de komende zes jaar van tenminste één mobiele telefoon te voorzien. Dat is geen geringe opgave in een land van 120 miljoen mensen met thans 300.000 werkende telefoonaansluitingen. Voor Yunus is de mobiele telefoon - naast de microleningen - een nieuw instrument voor armoedebestrijding, bericht Fast Company (december/januari 1998). Als de plattelandsbevolking toegang krijgt tot informatie kan hun leven veranderen en daarom streeft Yunus er ook naar om de Bengaalse dorpen aan te sluiten op Internet. Yunus zegt: 'Arme boeren zijn overgeleverd aan tussenpersonen. Als de tussenhandelaar zegt dat hij niet meer voor een bepaald gewas kan betalen omdat de stad er niet meer voor over heeft, kan de kleine boer daar niets tegenin brengen. Maar met een mobiele telefoon kan de boer zelf de marktprijs uitvinden. Zo kan de tussenhandelaar geleidelijk worden verdrongen. En hoe meer tussenhandelaren er verdwijnen, des te meer boeren zullen profiteren.'

Peruaanse boeren laten al zien dat de droom van Mohammed Yunus te verwezenlijken is. Tot halverwege vorig jaar bedroeg het gezamenlijk inkomen van de vijftig bewoners van het Peruaanse berggehucht Chinceros 113 dollar per maand. Dat verdienden ze met de verkoop van aardappels. Inmiddels hebben ze hun inkomen ruim vertienvoudigd, weet Die Zeit (19 december 1997). Via het Internet kreeg één van hen contact met een winkel in New York die de 'organische aardappels' nu voor een goede prijs op Manhattan slijt. De Peruaanse overheid heeft er veel werk van gemaakt om Internet te populariseren. Zo moeten er in vier jaar duizend Internet?cafe's van de grond komen. En voor 2005 wil Peru één miljoen mensen (van de 25 miljoen) hebben aangesloten. Een dag surfen kost in Peru een gulden. Het kan de investering waard zijn, zo hebben de aardappelrooiers van Chinceros ondervonden.