Email   Print

Boodschapper

Acht jaar geleden woonden Hélène en ik in Delhi, de hoofstad van India - het land van swami's, goeroe's en yogi's. Ik werkte al een paar jaar als correspondent voor de Zuidaziatische regio maar had mij tot dusver nauwelijks verdiept in de mystieke verschijnselen en oranje gewaden die India zo bekend hebben gemaakt.

Op een dag kwam Hélène thuis uit de stad met het verhaal dat zij mensen had ontmoet die haar hadden uitgenodigd om die avond te komen op een bijeenkomst rond een bekende Indiase goeroe. Zij wilde gaan en de nieuwsgierigheid van de correspondent in mij was gewekt, dus ik ging ook.

We kwamen in de zaal van een schoolgebouw waar honderden mensen zaten te chanten - het herhalen van eeuwenoude spirituele teksten op muziek - waarbij de goeroe - een vrouw! - steeds voorzong. Dat chanten bleek een oefening die de zaal in een ecstatisch ritme bracht. De chant werd gevolgd door een meditatie en daarna vertelde de goeroe een verhaal. Daarin viel mij op dat zij links en rechts citeerde uit religieuze geschriften van bekende hindoe-heiligen tot Jezus en Sint Franciscus van Assisi. De avond werd besloten met een darshan, een begroeting van de goeroe waarbij elke aanwezige een kort moment voor haar knielde en haar begroette.

Zo zullen er in India elke dag velen van dergelijke bijeenkomsten zijn. Een mooie reportage voor een krant. Toch schreef ik die nooit, waarschijnlijk omdat de avond een diepe, nieuwe, persoonlijke indruk op mij maakte. Ik herinner mij dat ik bij thuiskomst zei: 'Volgens mij hebben we het zusje van Jezus ontmoet.'

Sindsdien hebben wij Gurumayi meermalen ontmoet en hebben we ontdekt hoe mediteren en simpel chanten rust brengen in een turbulente geest. En dat een echte goeroe - leraar - iets uitstraalt dat uitstijgt boven de alledaagse omgang met mede-mensen. De goeroe kan een - noem het goddelijke - energie overbrengen die - in mijn ervaring - meer heeft betekend dan welke psychologische of therapeutische sessie dan ook. Die energie verandert de ervaring van het leven ingrijpend. Het is een beleving die ik zo kan beschrijven maar die voor anderen niettemin nauwelijks betekenis heeft. Geen enkel geschreven woord zal de argwaan bij sommige mensen tegen goeroe's wegnemen.

Die ontmoeting acht jaar geleden ging over ervaring van bewustzijn op een - voor mij - geheel nieuwe wijze. Over dergelijke ervaringen spreekt Deepak Chopra in het interview dat ik met hem had. De ontmoeting met Chopra deed mij denken aan die avond in Delhi. Niet omdat Chopra ook een goeroe is, want dat is hij niet. Nee, omdat hij dezelfde boodschap brengt op een wijze die blijkbaar voor een zeer groot publiek op deze wereld thans begrijpelijk is. Buigen voor een mevrouw in een oranje gewaad is voor een westerse geest begrijpelijk lastig. Maar de boodschap van Chopra is identiek - misschien minder intens - en die kun je op vertrouwde wijze lezen in een boek. Via Chopra en de zijnen lijkt inderdaad bewustzijnsgroei vooruit te snellen. Dat is aan de vooravond van een nieuwe eeuw een opwindende gedachte.