Email   Print

Beste Jurriaan

Brief aan Jurriaan Kamp.

Beste Jurriaan,

Laatst vroeg je mij wat ik toch met God had. Welnu...
Je weet dat ik iedere morgen vroeg opsta om te mediteren. Ik reis dan in gedachten naar Gods huis. Een plek ver boven de sterren uit, een stille wereld van rood-goudachtig licht. Hier ontmoet ik God als een zon van liefde en kracht. Na een half uur in de zon te hebben gelegen, ben ik dan helemaal volgetankt en begint mijn dag. Ik ga dan naar het meditatiecentrum waar ik mediteer en les krijg. God is dan mijn leraar, die me - ik ben nogal hardleers - iedere dag opnieuw uitlegt wie ik werkelijk ben. Daarna ga ik allemaal gewichtige dingen doen, zoals artikelen schrijven, radio-interviews maken, meditatielessen geven of werken aan een nieuwe cd. Eigenlijk ben ik als dat kind dat naast zijn vader in de auto zit. Ken je dat, met zo'n plastic stuurtje aan het dashboard? Het aardige van God is dat hij me altijd het idee geeft dat ik alles zelf doe. Soms vergeet ik hem dan weleens, totdat ik tegen een boom rij of zo. Heb jij dat ook wel eens, dat je alles zelf wilt doen en je geen tijd meer neemt om je te laten inspireren? God is eigenlijk vooral mijn vriend, iemand die me kent als geen ander en waar ik altijd van op aan kan, iemand die trouwens ook altijd thuis is. Van hem leer ik om ook een echte vriend voor anderen te zijn. Mijn lievelingsrelatie met God is die van de geliefde: de prins op het witte paard, de ideale vrouw...
Ik noem God trouwens zelden God. Dat klinkt zo formeel. Maar soms ervaar ik God inderdaad als God, als de almachtige autoriteit waar niet mee te spotten valt. Maar ook op die manier hou ik van God. Wie anders is zo onthecht dat hij me zonder meer de waarheid kan vertellen? Wie anders stelt mij volledig verantwoordelijk voor mijn eigen leven en daden, zonder verzachtende omstandigheden aan te dragen?
Gelukkig wordt ik iedere avond ingestopt door mijn moeder die alles vergeeft en me onvoorwaardelijk liefheeft.
Tot snel maar weer.

Hartelijke groet,
Tijn