Email   Print

Geld moet stromen

Geld is energie en energie moet circuleren. Vastgehouden energie creeërt opstoppingen en dat is schadelijk. 'Tienden' is een eeuwenoud gebruik om geld te laten stromen van overvloedige naar behoeftige situaties. William Bloom over de noodzaak van geven en over compassie voor de bedelaar.

Geld is energie en energie moet circuleren. Vastgehouden energie creeërt opstoppingen en dat is schadelijk. 'Tienden' is een eeuwenoud gebruik om geld te laten stromen van overvloedige naar behoeftige situaties. William Bloom over de noodzaak van geven en over compassie voor de bedelaar. Geld is een vorm van energie is. Het geeft in symbolische vorm de energie weer - van mensen, de industrie of de natuur - die ergens in is gestoken. Als we geld opvatten als een vorm van energie, beseffen we ook dat de gezonde en natuurlijke toestand van energie beweging is. Energie moet heen en weer vloeien. Overal in de natuur bouwt energie die verstart of op één plek wordt vastgehouden een bepaalde druk op, die uiteindelijk los moet barsten. Als dat niet gebeurt, volgt er een stagnatie. Het wordt ongezond en gaat rotten. Dit kan het helderst worden waargenomen in de natuurlijke levenskracht waarmee stromend water omgeven is. Als water stilstaat, wordt het een stinkende bende. Zodra het zich weer kan bewegen, keert het al spoedig terug naar de gezonde toestand.

Geld - tastbare energie die voortkomt uit menselijke levenskracht en inspanning - dient te stromen en zich te verplaatsen. Gezond geld is geld dat circuleert. Geld waar iemand zich aan vastklampt en dat wordt opgepot mag je vergelijken met een verstopping binnen het levend organisme van de menselijke samenleving. Net als een verstopping in een enkel lichaam kan zoiets leiden tot kanker in de persoon of de samenleving. Voor onze persoonlijke of sociale gezondheid moeten we het vrijelijk laten circuleren. Het kan opvallend oncreatief zijn om je geld niet te laten rollen. Ik heb vele mensen gezien die zichzelf ondanks een flinke hoeveelheid spaargeld een kleine luxe ontzegden waar ze echt aan toe waren. Ik heb mensen gezien die zichzelf geen rust, vakantie of massage gunden terwijl hun lichaam erom smeekte. Er kan natuurlijk een concreet financieel risico opdoemen als je je geld laat rollen maar toch moeten mensen leren om van hun neurotische neiging tot vasthouden af te stappen. Iedereen die ooit een bedrijf is begonnen of heeft geleid, kent de noodzaak om kapitaal naar riskante plekken te laten vloeien zodat er verandering en groei kan plaatshebben.

De meest bekende techniek die ervoor zorgt dat ons kapitaal circuleert op een sociale en genereuze manier is de betaling van een tiend. Tienden is het gebruik om regelmatig iets van ons inkomen weg te schenken, ongeacht hoe klein of groot dat inkomen is. Het klassieke tienden beveelt aan om tien procent van ons hele inkomen weg te geven. Andere overtuigingen - met name de islam - stellen 2,5 procent voor. Sommige mensen beschouwen tienden als zo'n effectieve actie dat ze tevens geloven dat het een onmisbare methode is om tot financiële welstand te geraken. Toen ik onderzoek deed naar 'tienden', stuitte ik op allerlei verhalen van verbluffende lotswendingen die zich voordoen als je je hieraan onderwerpt. Zo was er een man die tienduizend dollar in het krijt stond, nergens meer krediet had en een vrouw plus vier kinderen moest onderhouden. Hij nam een baan als losse kracht in een fabriek en was gedwongen om met zijn gezin in een tent te gaan wonen. Hij ontmoette twee theologie-studenten die hem ervan overtuigden dat hij moest gaan tienden om weer in goeden doen te geraken. In dezelfde week dat hij met tienden begon, bood het bedrijf hem een huis aan waarin hij kon gaan wonen. Binnen een jaar werd hij bevorderd tot opzichter. Tien jaar later was hij schuldenvrij, eigenaar van een grote houtzagerij, eigenaar van een groot en prachtig ingericht huis, en in het bezit van een grote auto, een vliegtuig en andere zaken van gelijk kaliber. Hij schrijft zijn welslagen eraan toe dat hij voor alles inzag wat hij God verschuldigd was en trouw een tiende van zijn inkomen afdroeg.

Er bestaan ook legendarische verhalen dat invloedrijke miljonairs - zoals de eerste Rockefeller - hun fortuin konden opbouwen omdat ze wisten te geven. Er wordt zelfs vermeld dat Rockefeller zijn leven lang geld bij zich droeg om weg te geven en een tiende van zijn inkomen aan anderen schonk. De filantropische Rockefeller Foundations zijn het eindresultaat van zijn neiging om voortdurend te delen. Sommige mensen hechten een mystieke waarde aan het percentage van tien. Volgens deze visie is het werkwoord 'tienden' direct afgeleid van het telwoord 'tien'. Door tien procent te schenken wordt een mystieke connectie gelegd met God en de overvloed als archetype. Waarachtige voorspoed heeft een spirituele grondslag. God is de Bron van alles wat je ten deel valt. Je geest, lichaam, vaardigheden, aanleg, opleiding, ervaring, baan of carrière zijn allemaal het gereedschap en de kanalen voor je welstand, maar God is de bron. Daarom dien je met iets dat concreet is en blijvend de relatie te onderhouden met die rijke Bron, als je wilt dat je welstand blijvend zal zijn. Delen met anderen is de start van financieel gewin. Systematisch weggeven verschaft toegang tot systematisch ontvangen. Door voortdurend te geven breng je een universele substantie in beweging, waarmee je een vacuüm schept dat die substantie dan onmiddellijk zal willen vullen met nieuwe gaven. Dat is de aard van deze substantie: het verdraagt geen vacuüm en vult het altijd direct weer op.

Het belangrijkste is dat we onze tienden schenken aan mensen of organisaties waarop we geen greep hebben en zonder dankbaarheid of zelfbehagen te verwachten. Veel mensen zijn uitsluitend vrijgevig als ze er op een of andere manier voor worden beloond, of als ze ergens het gevoel hebben dat ze kunnen uitmaken wat er met hun gift gebeurt. Het schenken van tienden moet gebeuren met een gevoel van volledige overgave en een onbaatzuchtige gulheid. Ze moeten ook gaan naar mensen die ons op een of andere manier inspireren en vaak gaat de gift vergezeld van een bedankbriefje en een woord van aanmoediging. Soms wordt dit persoonlijk overhandigd, soms is de gift anoniem. Het is bevorderlijk om je waardering voor de ontvanger aan hem of haar mee te delen. Zo'n briefje kan eenvoudigweg luiden: 'Dank je wel voor het prachtige werk dat je doet.' De afgelopen jaren hebben verschillende mensen en organisaties tienden naar mij overgemaakt. De ontvangst van het geld zelf heb ik op prijs gesteld maar ik werd ontroerd, bemoedigd en gesterkt door de begeleidende brieven die hun waardering voor mij letterlijk verwoordden.

De warmte en waardering die met het geld meecirculeert, schept een harmonische resonantie met de mystieke werkelijkheid van een overvloedige bron. Schenken met een woord van waardering sluit niet uit dat je geeft aan mensen die bedelen op straat. Toen ik voor het eerst tienden en bewust weggeven in praktijk ging brengen, maakte ik me er zorgen over hoe ik dan aan bedelaars moest geven. Het was niet erg geslaagd om tegen de uitgestrekte hand te zeggen: 'Hartelijk bedankt voor het uiterst inspirerende werk dat je hiermee doet. Je bent een geweldig mens, en je dient de gemeenschap voorbeeldig.' Toen ik me op deze kwestie bezon, besefte ik dat bedelaars op straat mijn hart raakten en mijn compassie wekten, en daarna ging ik aan bedelaars mijn geld veel behoedzamer geven. Ik had er geen haast meer bij. Als ik geld gaf, bleef ik staan en maakte ik even contact met degene die het kreeg. Ik probeer ze niet in verlegenheid te brengen maar ik wil een spoor van een verbinding. Ik pauzeer even. Ik laat duidelijk blijken dat ik daar sta en dat ik van goede wil ben. Dan geef ik en loop door. Ik ben ze dankbaar dat ze mijn compassie wekken en ik weet ook dat ik daar had kunnen staan, moge God het verhoeden. De vaste gewoonte om tienden te geven, om in de circulatie van vrijgevigheid te verkeren, is niet gemakkelijk. Als je maar een beetje geld hebt, lijkt het te riskant. Als je veel geld hebt, lijkt een tiende deel te veel en zwaar overdreven. Maar waar het hier in essentie om gaat, is het loslaten van dat bekrompen gevoel van zelfzucht en angst voor later. In mijn eigen persoonlijke en financiële bestaan schenk ik tussen de vijf en tien procent weg van alles wat ik verdien. Ik hou voortdurend in de gaten of zich soms het gevoel aandient dat ik meer zou moeten geven. Ik merk dat zich een innerlijke spanning opbouwt als ik niet voldoende gegeven heb en ik voel me pas gewoon weer lekker als ik meer heb geschonken. Niet geven is net als te lang mijn adem inhouden. Ik moet uitademen en terugkeren in een normaal ritme van ademhalen om me gezond te voelen. Vaak genoeg voel ik bij mezelf een weerstand tegen het weggeven van mijn centen. Een dergelijke weerstand valt doorgaans samen met ongeruste gevoelens over mijn algemene financiële toestand. Als ik tenslotte ophou met het eeuwig uitstellen en mijn geld laat gaan, voel ik me goed. Ik heb keer op keer ervaren dat zodra ik krampachtig ga doen over geld, ik een angstgevoel oproep dat mijn cash flow volledig in de war stuurt. Als ik de spanning ophef door wat geld weg te geven, fleurt de cash flow vanzelf weer op. Mensen stellen me dikwijls vragen over hun spaargeld. Uiteraard is het verstandig om te sparen maar het is ongezond om spaartegoeden te hebben die de grens van het normaal noodzakelijke ver te boven gaan. De noodzaak om geld te laten circuleren doet zich ook in zijn algemeenheid gelden bij economische instituties en systemen. Waar geld samenklontert, is sprake van ongezonde ballast waar niemand echt bij gebaat is. Bij het bestuur over de nationale economie en die op wereldschaal is het beginsel dat geld moet rollen en circuleren op alle fronten aanvaard als een basisvoorwaarde voor een gezonde markt. Als mensen hun geld niet laten circuleren, stagneert de markt. Wanneer de markt stagneert, volgen er depressie en crisis. De circulatie van geld, die de kosmische stromingen weerspiegelt, is onontbeerlijk voor gezondheid op elk gebied.