Email   Print

Een wereldbasisinkomen

Een basisinkomen voor alle wereldburgers. Dat wil de Nederlandse kunstenaar Pieter Kooistra bereiken.

Kern van het plan is het door de Verenigde Naties jaarlijks ter beschikking stellen van 250 dollar aan elke wereldburger voor diens persoonlijke ontwikkeling. Voor de arme mens die jaarlijks niet meer dan 400 dollar heeft te besteden, betekent dit een fortuin dat hij kan uitgeven aan voedsel, scholing, de aanschaf van een waterpomp of het starten van een bedrijfje. Voor degenen voor wie dit bedrag een fractie is van de wekelijkse inkomsten, biedt het stof tot nadenken. Het gaat om een giraal krediet dat alleen via de VN is te besteden aan concrete duurzame goederen en diensten. Kooistra wil een computer-infrastructuur opbouwen, een via elektronische post aangestuurde besteleconomie waarbij de VN in de bestelde goederen voorziet. Iedereen mag aan het begin van een jaar aangeven welke produkten en diensten ter waarde van 250 dollar hij of zij dat jaar wil bestellen. Producenten kunnen zich vervolgens aanmelden om in deze goederen en diensten te voorzien. Zij worden betaald in de valuta van hun land door de VN-bank. Het neutrale ruilmidddel - de VN-dollar - kan alleen voor banktransacties worden gebruikt en voor ontwikkelingsdoeleinden die door de VN in overleg met de wereldburgers zijn geautoriseerd. Er is geen speculatie, geen rente en geen inflatie verbonden aan deze vorm van krediet.

Waar komt het jaarlijks krediet vandaan? Jaarlijks brengt de centrale bank van een land geld in omloop. De hoeveelheid nieuw geld wordt afgestemd op de verwachte toename in waarde van verhandelde goederen en diensten. De ervaring leert dat er jaarlijks wereldwijd een groei is van het in omloop zijnde geld van zeven procent. Dit geld moet na aftrek van de te maken kosten via de VN-bank als giraal krediet ter beschikking worden gesteld. Het grote verschil met de normale gang van zaken is, dat het geld aan alle bewoners van de aarde gelijkelijk ter beschikking wordt gesteld, dat er geen rente wordt gevraagd voor dit krediet en dat er in zekere zin een nieuwe vorm van een gouden standaard binnen de VN-economie wordt geïntroduceerd.

In de extra VN-economie met het wereldbasisinkomen ontstaat een volstrekt open economie omdat het krediet voor iedereen weliswaar dezelfde koopkracht inhoudt maar toch een volstrekt persoonlijke besteding van vooraf overeengekomen extra goederen en diensten garandeert. Iedere wereldburger die dit basisinkomen gebruikt, wordt automatisch geconfronteerd met de juiste schepping van koopkracht en produktie door de burgers zelf.

Alleen door ombuiging van de negatieve geldfunctie naar de positieve kan de mens zichzelf en zijn medemensen ontlasten van de druk van het geweten, dat bij herhaling vertelt dat in de huidige vorm mensonterend met geld en arbeid als machtsmiddelen wordt omgegaan. Het wereldbasisinkomen is het middel bij uitstek om daarin een radicale verandering ten goede te brengen. De ethische functie van geld die met de menselijke geest heeft te maken, kan niet worden ontkoppeld van de motieven op grond waarvan het geld wordt verdiend en uitgegeven. Immers, het geld als zodanig is neutraal, net als energie.