Email   Print

Ondertonen

Muziekbesprekingen

Rabih Abou-Khalil: Arabian Waltz (Enja)

De in Duitsland woonachtige Libanees Rabih Abou-Khalil bouwt al jaren aan
een oeuvre dat in zíjn ogen een logisch vervolg is op de Arabische
muziektraditie maar dat door velen tot de jazz wordt gerekend, aangezien
hij zich telkens weer omringt met musici die op dat gebied hun sporen
hebben verdiend. Zijn werkwijze is nogal onorthodox omdat hij vooral zoekt
naar muzikale persoonlijkheden en niet naar specifieke instrumenten, zodat
zijn platen soms een onwaarschijnlijke bezetting hebben. Op The Sultan's
Picnic - bijvoorbeeld - horen we naast de aoud (ofwel Arabische luit -
Rabih's eigen instrument) trompet, saxofoon, tuba, mondharmonika,
basgitaar, drums, conga's en percussie. Dat lijkt 'op papier' misschien een
krankzinnige onderneming maar bij nadere beluistering blijkt het een
grensverleggend avontuur. Hetzelfde geldt voor Rabih's nieuwste album:
Arabian Waltz. Meer dan ooit profileert hij zich hier als componist,
aangezien de partijen voor het Balanescu Quartet daadwerkelijk moesten
worden uitgeschreven. Bij oppervlakkige beluistering klinkt de muziek
misschien zelfs 'traditioneler' dan eerdere platen maar wie er even voor
gaat zitten, raakt al snel in de ban van het fantastische samenspel tussen
aoud, strijkkwartet, percussie en tuba. Arabian Waltz is afwisselend statig
en opzwepend en de Arabische ritmiek - met zijn exotische maatsoorten - zorgt
voor vele verrassingen. Trouw aan de traditie onthoudt Abou Khalil zich van
elke polyfonie. Het is misschien even wennen maar de beloning is navenant:
een zeer ongewone combinatie van een fel en swingend strijkkwartet, een
inventieve tuba-speler wie absoluut niets te dol is, een
meesterpercussionist die aan één handtrommel een wereld van ritmes ontlokt
en een aoud-speler die tot de absolute wereldtop behoort.

Larry John McNally: Vibrolux (Dig It!)

Hij werd geboren in Bangor, Maine, maar aan zijn muziek is dat niet te
horen. Die suggereert een veel zuidelijker komaf - vooral vanwege de luie
ritmiek die zo kenmerkend is voor de New Orleanse funk. De kans is groot
dat de naam Larry John McNally u niet meteen iets zegt maar als u
enigszins vertrouwd bent met het werk van Bonnie Raitt, Joe Cocker, Aaron
Neville of Rod Stewart, heeft u waarschijnlijk wel eens nummers van hem
gehoord. She took a long drag off her cigarette, zong Joe Cocker smachtend
maar het waren niet zijn eigen woorden. Van McNally verschenen twee eerdere
platen. Die waren echter net niet succesvol genoeg voor een officiële
prolongatie, dus nam hij vorig jaar in eigen beheer de CD Vibrolux op. De
muziek is sober maar transparant en uiterst effectief geproduceerd. De tien
prachtige songs worden neergezet door een hecht samenspelend trio bestaande
uit McNally zelf - zang en zorgvuldig gedoseerd gitaarspel - plus drummer en
bassist. Hij zoekt het bepaald niet in de muzikale variatie, juist in
de bezwerende werking van de donker getinte en weemoedige sfeer die hij
oproept met zijn poëtische overpeinzingen. Dat alles wordt op overtuigende
wijze gedragen door een stem die zowel lui als indringend is en die de
vergelijking met artiesten als Joe Cocker, J.J. Cale en Tony Joe White
moeiteloos kan doorstaan.

Kort getipt:
Astor Piazzolla: Luna (Hemisphere)
- De onbetwiste grootmeester van de tango met zijn New Tango Sex-Tet live
in Carré. Zonder meer een van de sterkste platen die hij ooit maakte. Ook
de opnamekwaliteit is subliem.
Márta Sebestyén: Kismet (Hannibal/Ryko)
- Hongaarse folk-diva profileert zich op haar nieuwste plaat als
wereld-zangeres, met inventief gearrangeerde liederen uit onder meer Bulgarije,
Ierland, Griekenland, Bosnië, India en Roemenië. Sprookjesachtige muziek.
Detty Kurnia: Dari Sunda (Riverboat)
- Soendanese (West-Javaanse) fusion tussen traditionele muziek en
(techno)pop; mierzoet maar ragfijn en betoverend en voor
exotica-liefhebbers een absolute must.
Ron Sexsmith: Ron Sexsmith (Interscope/Atlantic)
- Onthutsend debuut van jonge singer-songwriter die door Elvis Costello
werd getipt als dé ontdekking van 1995. Een tijdloos meesterwerk. Haast u
naar de winkel!
Pierre Favre: Window Steps (ECM)
- Een van de meest melodieuze drummers uit de moderne jazz, bijgestaan door
groten als Kenny Wheeler, David Darling en Steve Swallow. Lyrische en
meeslepende muziek.
The Red Draw Collective: Walk Spirit, Talk Spirit (CutUp/Semaphore)
- Aanstekelijke en gloedvol uitgevoerde mix van street-jazz en
Rhythm & Blues. Uiterst dansbaar, maar wel met inhoudelijke meerwaarde.