Email   Print

Zonder het vrouwelijke ontspoort de Derde Wereld

De verwoestende manier waarop het Westen in de ontwikkelingslanden omgaat met de natuur beinvloedt met name het leven van vrouwen.

Hun produktiviteit is verminderd door hen het beheer over land, water en bos te ontnemen. Bovendien is door de ecologische vernietiging van bodem, water en begroeiing de door vrouwen bewerkte grond onvruchtbaar geworden. De ondergeschiktheid van het vrouwelijke geslacht is door de ontwikkeling naar westers model alleen maar versterkt. Armoede en onderontwikkeling worden een nieuwe bron van ongelijkheid tussen mannen en vrouwen. Armoede raakt de vrouwen immers het eerst. Zij zijn het meest afhankelijk van de natuur, omdat zij verantwoordelijk zijn voor het eten.
Het patriarchaat is een belangrijke oorzaak van de desastreuze ontwikkelingen in de arme landen. De natuur en vrouwen zijn tot passieve voorwerpen gemaakt die naar believen kunnen worden gebruikt en uitgebuit door de ongecontroleerde wensen van de vervreemde man. Zij die eens het leven schonken en het voedsel aandroegen, zijn nu ‘hulpbronnen’ in het versnipperde moderniseringsmodel. Economische ‘groei’ was de groei van kapitaal en geld gebaseerd op de vernietiging van andere soorten rijkdom zoals die worden geproduceerd door de natuur en vrouwen. In deze opvatting heeft de natuur als zodanig geen waarde, tenzij deze door de westerse mannelijke wetenschap wordt beheerst en uitgebuit. Vrouwen en niet-westerse volkeren hebben en produceren niets van waarde, omdat zij evenals de natuur geen intrinsieke economische en intellectuele waarde hebben.
In de praktijk schendt dit perspectief de integriteit en harmonie van de mens met de natuur en de harmonie tussen mannen en vrouwen en plaatst het de man boven en buiten de natuur en de vrouwen. In vele arme landen is de natuur de schepper en de bron van rijkdom. Volkeren en stammen die nauw verbonden zijn met de natuur hebben een grondige kennis van de wijze waarop de aarde rijkdom produceert. De overheersing van de natuur door de westerse industriële cultuur en de overheersing van vrouwen door de westerse industriële man zijn een onderdeel van hetzelfde proces van ontwaarding en vernietiging. Deze westerse wetenschappelijke gedachte maakt geen gebruik van de natuur als producent of de kundigheid van vrouwen. Deze vernietiging van intellectuele en materiële waarde heeft een economisch gevolg zodat alles op marktwaarde wordt beoordeeld. Bekrompen economen veronderstellen dat alleen betaald werk iets van waarde kan voortbrengen. Hierbij wordt de afhankelijkheid van de mens van de natuur ontkend, maar ook wordt het werk van de vrouw om in het levensonderhoud te voorzien beschouwd als iets zonder waarde terwijl het toch essentieel is voor het bestaan.
De natuur en de vrouwen zijn onmisbaar en niet waardeloos en passief. Vrouwen laten zien dat de natuur de uiteindelijke basis is voor het leven. Zij verzetten zich tegen de moderne westerse opvattingen over wat rommel, onnodig en afval is. Zij laten zien dat de produktie van eerste levensbehoeften de basis is voor overleving en dus moeten worden betrokken bij economische berekeningen. Als er met het voortbrengen van leven in financieel opzicht geen rekening kan worden gehouden, moeten de economische modellen worden opgeofferd en niet het werk van de vrouwen om in het levensonderhoud en het leven te voorzien. De intellectuele erfenis voor ecologisch overleven ligt bij degenen die daar ervaring in hebben. Vrouwen uit de Derde Wereld hebben deze ervaring. Het ecologisch denken en handelen, en de nauwe band met de natuur, van vrouwen uit de Derde Wereld kan bevrijdend zijn voor mannen en vrouwen in het Westen en daarbuiten. De Derde Wereld-vrouwen maken duidelijk dat leven en overleven hun grootste zorg is. Daarmee leggen zij de grondslag voor de herontdekking van de vrouw in de natuur en de samenleving en daarmee de herontdekking van de aarde als bron voor levensonderhoud.