Het lezersblog is een groepsblog van inspirerende, gepassioneerde mensen uit verschillende landen en verschillende beroepsgroepen. Iedereen wordt van harte uitgenodigd zijn of haar standpunt of mening te geven over de zaken die hem/haar het meest ter harte gaan door te reageren op een blog. De dialoog kan beginnen!
Last weekend, the new Cultivation Team of the international learning network Pioneers of Change (http://pioneersofchange.net/) met in Copenhagen to define their purpose for the upcoming year.
We kicked-off the weekend with a round of sharing our life stories and our connection to Pioneers of Change. I had been introduced to Pioneers of Change when I was on the Board of AIESEC in Germany (www.aiesec.de). I heard the name in the office and that the network had been set up by some AIESEC Alumni. It took me 3 years to engage with the network in Amsterdam. I was working with Greenpeace International then and a colleague from Kenya invited me to join the local “Personal Sustainability” conversations (http://pioneersofchange.net/communities/sustainability/scneth/). Read more...
This is how it feels like at the moment, being totally submerged in our may projects. One month of working on assignments from our various partners of the school, one month of showing what we learned during the first year, one month of being in a team with 3 or 4 people instead of our usual 17. Silence at school, lots of activity outside. Exciting!
I heard of movies being shot, meetings held at the beach, interviews being done and websites being set up. Read more...
Patrick Ireland is dead! Long live the Irish Peace!
A Thursday, May 22, 2008 article in the Art & Design section of The New York Times tells the story of Patrick Ireland’s funeral. He was 36. Read more...
Het lijkt wel de nieuwe mode in mijn omgeving: scheiden en uit elkaar gaan. Soms is dat een oplossing voor de problemen, maar soms is het een vlucht. Hoe vaak zie je niet dat de individuele partners dezelfde patronen in hun nieuwe relaties weer herhalen? Een van de heikele punten in relaties is seks. Seks is ingewikkeld. Om die reden ben ik twintig jaar geleden met seks gestopt. Ik wilde weten wat het is dat mij dreef. Het onderzoek dat ik deed, duurde uiteindelijk veertien jaar. Veertien jaar had ik geen seks, ook niet ‘met mezelf’. Langzaam maar zeker werden de onderliggende patronen duidelijk. Een van die patronen wordt mooi beschreven in een boek van Osho over Tao (Als de schoen past).
‘Jij kunt niet liefhebben. Je liefde is een façade, ze is bedrog. Je liefde is een trucje, je liefde dient alleen om seks te krijgen. Daarom verdwijnt de liefde zodra je seks hebt gehad. Zodra je gemeenschap met een man of vrouw hebt gehad verdwijnt de liefde. Na 24 uur komt de energie weer boven, heb je weer energie vergaard en dan steekt de seks zijn kop weer op. Je gaat je weer liefdevol gedragen. Liefde is dus alleen een middel om seks te krijgen. Daarom is het moeilijk om van je eigen partner te houden. Hoe kun je die lief hebben? De noodzaak is verdwenen. Liefde is gewoon iemand het hof maken, een voorspel om de ander over te halen seks met je te hebben. Je partner hoef je niet over te halen, het hoort er vanzelfsprekend bij. Daarom verdwijnt de liefde. Je hoeft je partner niet het hof te maken.’ Read more...
When you say trains I think Siberia Express, endless tracks in snowtopped mountains, philosophical discussions with long pauses, excited anticipation of what will reveal itself around the next corner. I feel the rhythmic movement of the carriages that empties my head of thoughts.
When I use trains lately I experience crowds of hurried people, long lines in front of the ticket machine, loud phone conversations about things as interesting as the state of someones plants, the smell of fries mixed with sweat and sticky seats. I read that commuters experience more stress than the average soldier in Afghanistan. I believe it. Read more...
Zolang ik mij kan herinneren, ben ik al een Superman fan. Natuurlijk had dat ermee te maken dat ik als ik in de Verenigde Staten opgroeide, waar Superman iedere zaterdag op televisie was en zijn stripboeken overal te koop waren. Ik wilde in ieder geval precies als Superman zijn en redde op mijn zesde in het Superman pak dat mijn moeder had gemaakt al meisjes uit de handen van het verschrikkelijke kwaad dat onze buurt in haar greep had.
Superman is mij door de jaren heen blijven achtervolgen. Loïs Lane, het bandje dat ik begin jaren ‘80 met Monique Klemann oprichtte, was niet voor niets vernoemd naar Superman’s vriendin. Monique leek ook verdacht veel op Loïs Lane. Toen ik stopte met Loïs Lane zette ik een duffe bril op en werd, net als Superman’s alter ego Clark Kent, journalist. Read more...
I am a tree person because a Giant Sequoia saved my life. Twenty years ago I was pregnant—delightedly so—and in my heart of hearts, I knew something was dreadfully wrong with my child. It was one of the hardest times of my life.
On a cross country trip wherein we stopped at almost every single rest stop, pregnancy being what it is, we stayed in Eureka, California and communed with the redwoods. There, despite my certainty that something was wrong, one of the mother trees made something right for me. Read more...
KaosPilots talk. KaosPilots act. KaosPilots do. KaosPilots sing. KaosPilots dance. KaosPilots co-create. KaosPilots smile. KaosPilots laugh. KaosPilots cry. KaosPilots sing Siyahamba when they're exhausted. KaosPilots pretend to be Samurais. KaosPilots gather freckles on their nose. KaosPilots play. KaosPilots care. KaosPilots tell stories. KaosPilots fight. KaosPilots travel. KaosPilots visit. KaosPilots invite. KaosPilots party. KaosPilots make maps. KaosPilots feed worms. KaosPilots shoot footage. KaosPilots applaud. KaosPilots welcome new friends. KaosPilots love. KaosPilots fall in love. KaosPilots entertain. KaosPilots give insights. KaosPilots surprise. KaosPilots help. KaosPilots do espressos. KaosPilots drink Mojitos. KaosPilots involve. KaosPilots get involved. KaosPilots listen. KaosPilots shout. KaosPilots change.
…and now they blog. Read more...
Op 24 en 25 mei aanstaande is Dennis Merzel, alias Genpo Roshi, in Nederland. Dit is de link naar de workshopgegevens: www.genpo.org/Big_Mind_Big_Heart/Events.html
Volgens mij wordt het een interessante workshop, omdat Roshi een van de nieuwe verlichtingsdenkers is die heeft begrepen dat verlicht zijn niet zo moeilijk is als we vaak denken. In mijn eerste blog schreef ik reeds over hem. Read more...
I have been thinking about what to write next for Ode. I have been playing with several things I have experienced or seen recently. But when trying to write something I found myself lacking a specific conclusion or goal in the story. The writing seemed a blurry, messy thing without direction, something not well defined. Which I, and most others, find annoying to read.
One focused message that I was able to draw from this mess is that the mind always asks us for a conclusion, a message or idea of what is true. It has to be short and easy to remember so that the world makes sense. This is kind of contrary to what the world actually is, the world isn’t fittable in a two sentence formula. Unconsciously we always let ourselves be run by a theory (or feeling, which is basically the same) and if one is not convincingly there we feel totally lost. We are addicted to theories and think we are right and important and in control if we have one that we believe in. Read more...
