Ontsla de luie secretaresse in je hoofd

Gastblog door Barbara Tammes, auteur van Handboek voor het bouwen van je eigen luchtkasteel.

In de aanloop naar het verschijnen van haar boek schrijft Barbara Tammes voor Ode een serie van 10 blogs. In deze blogs neemt Barbara de lezer elke week mee langs een van de 25 kamers uit het Luchtkasteel, elk met een andere functie: een suite voor schaamte, een kamer voor geluk, een traanzaal voor verdriet.

Op het schoolplein heb ik een gesprek met een vader die ook op zijn kinderen wacht. Het lijkt een echo van de gesprekken op het schoolplein lang geleden. Maar nu vanaf de andere kant. Over de onzin die kinderen moeten leren. Wat heb je eraan om te weten hoe de winden waaien en hoe aardkorsten over elkaar schuiven. Wat heb je daaraan als je veel belangrijkere dingen niet leert. Wat heb je aan correct grammaticaal ontleden als je niet weet hoe je je gevoel onder woorden brengt. Hoe je objectief communiceert. Hoe je doelen stelt. Wat heb je aan aus bei mit nach zeit von zu als je niet weet hoe je vrienden maakt. Hoe je grenzen aangeeft. Hoe je anderen kunt helpen. Hoe je aardig kunt zijn voor jezelf. Het lijkt wel of we alles buiten onszelf zoeken, geluk, god, kennis. Op school leer je de wereld kennen van buitenaf, maar niet jezelf van binnenuit. Terwijl ik denk dat jezelf kennen de enige manier is om de wereld echt te begrijpen.

Wat heb je aan een erudiete woordenschat als je emotionele vocabulaire niet veel verder komt dan boos, boos, boos zijn. Terwijl woede en agressie zich zo mooi laten vervoegen. Woede omdat iemand anders is, is vaak angst om zelf buiten gesloten te worden. En met angst kun je heel anders omgaan dan met woede. Ja ook door de cultuur/gebruiken/wensen van de ander te leren kennen maar ook door nog dieper naar jezelf te kijken. Waar komt angst vandaan. Door naar het uiterlijk te kijken zien we juist de verschillen. Door naar jezelf te kijken kom je bij de overeenkomst. De verschillen zitten in de vorm, de overeenkomst in de essentie.

Omdat de meesten van ons naar een school zijn gegaan waar je een kikker leert te ontleden en niet je ziel hebben we een behoorlijk luie eenzijdige secretaresse in ons hoofd die alles wat we voelen in dezelfde map gooit. In het Handboek voor het Bouwen van je eigen Luchtkasteel is er daarom een kamer als Hoofdkantoor ingericht om begrip van en grip op je emoties te krijgen. Daarvoor moet je als eerste de luie secretaresse in je hoofd ontslaan. Of minstens omscholen. Zij archiveert altijd alles in dezelfde map, waardoor altijd alles hetzelfde voelt, waardoor je altijd op dezelfde manier reageert en waardoor er gek genoeg ook nooit iets echt verandert. Na haar ontslag kun je zelf beginnen met archiveren. Hierbij is het idee dat je probeert zoveel mogelijk gevoel bij een gebeurtenis of beleving op te roepen. Kun je schuldgevoel dat iets mis is gegaan omzetten in verlangen om het een volgende keer goed te doen. Als je woede durft te voelen komt er wellicht daarna een opening voor verdriet. Dit archiveren van gevoel in mappen en experimenteren met gevoel in andere mappen is een soort basis grammatica voor je emoties. Als je eenmaal in AVI 5 zit, als je er handigheid in hebt gekregen, mag je het ook weer over laten aan een secretaresse. In het Handboek staan 4 sollicitanten waartussen je kunt kiezen.

Meer lezen?
Meer over Barbara Tammes en Handboek voor het bouwen van je eigen luchtkasteel
Meer over Barbara Tammes en Handboek voor het bouwen van je eigen luchtkasteel
Barbara's eerste blog: Mentale Hygiene
Barbara's tweede blog: De traanzaal
Barbara's derde blog: Trots, het nieuwe kwetsbaar opstellen
Barbara's vijfde blog: De Wehkamp reflex
Barbara's zesde blog: Woorden als snoepjes
Het Handboek op Facebook

Volg Ode ook op Twitter of Facebook, via de digitale nieuwsbrief, of neem een proefabonnement op Ode voor slechts €3,33 per maand