With God all are possible and Jesus cares!

We hebben onderdak in het Besanya Childrens Home. Op een avond krijgen we bezoek van de directeur. Hij vraagt hoe het gaat op de Bishop Westschool. Verzuchting bij de directeur als hij hoort dat ons projectplan niet gerealiseerd wordt. Zelf had hij het plan maar wat graag geadopteerd. En dan horen we tot onze verrassing grote problemen.

De stichter van het weeshuis is een tijd terug uit het gehele project gestapt en daarmee is ook de geldbron opgedroogd. Buiten Mukono heeft het tehuis nog een groot stuk grond waar voedsel wordt verbouwd. Maar de beheerder kan niet langer betaald worden en is enige tijd geleden gestopt met zijn werkzaamheden. De jongens van het weeshuis helpen nu op zaterdag. Daarmee kan niet voorkomen worden dat een groot deel van de grond overwoekerd wordt door onkruid. Er komt nu niet meer voldoende voedsel binnen, het jaar rond. We spreken af dat we de volgende dag om 8 uur mee gaan naar de landerijen om ons een beeld te vormen.

Haast on-Oegandees staat iedereen om acht uur klaar. Met een busje van het tehuis zullen we naar het land gebracht worden. De bus moet echter eerst nog even aangeduwd worden. 
Mankracht genoeg, maar niet om dit busje aan de praat te krijgen. We staan boven op een heuvel. Het busje de heuvel afduwen is de remedie en op de lange weg naar beneden zal de motor wel aanslaan.

De directeur neemt plaats achter het stuur. Het busje rolt van de heuvel.
 Aan het slippen van de wielen merken we dat er startpogingen worden ondernomen. Dan gaat het busje de bocht om en verdwijnt uit het zicht. Om niet meer terug te komen. Gezamenlijk besluiten we naar beneden te lopen. Halverwege zien we het busje. Beland in een droge greppel. Gek is dat, maar nu valt ons pas het opschrift op het bus je op: With God all are possible”.

Mankracht genoeg om een bus uit de greppel te krijgen, maar dit busje niet. De directeur chartert een bod boda en vertrekt om een auto met open laadbak op te halen. Die komt uiteindelijk, niet om het busje uit de greppel te halen. Dat is van later zorg. We moeten naar het land. En ook hier valt ons ineens het opschrift op de auto op: “Jesus cares”.


We komen dan ook zonder verdere problemen bij het land van het weeshuis aan.
Dat blijkt enkele hectaren groot te zijn. De ligging is schitterend. De jongens beginnen cassavewortels op te graven, voedsel voor de komende week. De directeur laat zien wat er verbouwd wordt o.a. boontjes. De groei zit er niet echt in. Te weinig water. Eigenlijk zou een irrigatiesysteem aangelegd moeten worden. Niet aan denken, veel te duur. Waar wel aan gedacht kan worden is het omploegen van ongeveer 1 hectare grond met onkruid.. Jammer, jammer, dat zoveel grond nu niet benut wordt.
 We zeggen dan ook toe de kosten voor het ploegen voor rekening van het Lejofonds zijn.

Tegen tien uur vertrekken we. We gaan naar de Good Samaritan Integrated Disabled Primary School waar de directeur en de veearts een projectplan zullen presenteren.