Good Samaritan 2

We hebben de projectplannen bestudeerd en de nodige vragen opgesteld. Op naar school.

We worden weer door directeur Fred ontvangen. We denken met hem in gesprek te gaan en onze vragen te kunnen stellen. maar dat loopt anders.
 Alle schoolkinderen hebben zich verzameld op het veldje voor het schoolgebouw .Ten overstaan van de kinderen worden we uitvoerig welkom geheten door een van de leerkrachten. Daarna stellen we onszelf voor aan de kinderen. Dat wordt beantwoord met een enthousiast handgeklap. 


Hierna worden we uitgenodigd naar de “gemeenschapsruimte” te gaan. De oudste kinderen van de in totaal 97 leerlingen van de school. maken er werkstukken met materialen die in de omgeving te vinden zijn Ze doen dat heel knap. En trots dat ze zijn op hun werkstuk. Terecht! We bewonderen alles uitvoerig.

Daarna loodst men ons naar een lokaal waar zich een aantal ouders bevinden.. Fred neemt het woord en heet ons officieel welkom. Vervolgens is het de beurt aan een van de moeders. Ze vertelt dat de aanwezige ouders deel uitmaken van een club van vijftien. Voor zover het huishouden het toelaat, komt men drie keer per week bijeen om werkstukken te maken die uiteindelijk verkocht worden ten bate van de school. Men hoopt van ons nieuwe ideeën te krijgen voor het maken van werkstukken en men hoopt dat wij een nieuwe markt kunnen creëren voor het verkopen hun werkstukken.

Gezamenlijk wordt nu de lunch gebruikt.


En dan is er tijd om met Fred van gedachten te wisselen over de projectplannen die gaan over het houden van kippen, geiten en koeien. Het kippenproject werkt al een aantal jaren. Er zijn wat startproblemen geweest maar nu heeft men alles onder controle en denkt men aan uitbreiding.

Het projectplan over het houden van koeien is definitief van de baan. De aanschaf van koeien is te kostbaar en de risico’s zijn te groot.

Met het geitenproject is een begin gemaakt. Op het terrein staat een kleine stal met een bok en twee drachtige geiten. Wanneer er in totaal vijf geiten aanwezig zullen zijn, gaat het volgende jong naar een familie uit de plaatselijke gemeenschap onder de voorwaarde dat het eerste jong weer wordt doorgegeven aan een nieuwe familie.

Wij vertellen vervolgens over onze niet gerealiseerde plannen voor de Bishop Westschool.
Daar wordt met ongeloof op gereageerd. We besluiten een volgende keer te brainstormen over een uitbreiding van het geitenproject.

Bij het volgende gesprek is een veearts aanwezig. Duidelijk wordt waarom men kiest voor Zuid-Afrikaanse geiten en bokken. Deze zijn wel duurder, maar ook groter , zwaarder en produceren meer. We wisselen van gedachten over uitgangspunten voor een nieuw te vormen geitenproject. Welke families kunnen een geit krijgen? Welke voorwaarden moeten daaraan gesteld worden.? Wie wordt met de uitvoering belast?, enz. Aan het eind van dit uitvoerig overleg wordt besloten dat de veearts en de de directeur gezamenlijk een concept-projectplan zullen opstellen.