Duurzaam Leiderschap gaat veel verder dan Den Haag

Zet drie oude, wijze, hooggeplaatste mannen uit de Duurzame Top 100 bij elkaar in een debat en wat doen ze? Klagen dat er van ons 'retrokabinet' geen duurzaamheid valt te verwachten. Gelukkig nam er ook nog een vierde persoon aan het debat deel: de jongste vrouw op de Duurzame Top 100 lijst, Anna Chojnacka, oprichtster van de 1%Club. "Laten we kijken wat er wel is en welke mensen en organisaties al wel serieus werk maken van duurzaamheid", zo hield zij het aanwezige publiek voor. Volgens Chojnacka valt er veel te bereiken als we positieve initiatieven versterken. Dat kunnen we beter doen dan onze energie verspillen aan de overheid, als we daar de komende jaren weinig van verwachten.

De ogen van Wubbo Ockels lichtten op, toen hij Anna Chojnacka hoorde spreken. Als duurzame evangelist van het eerste uur was hij zichtbaar getroffen door het frisse elan dat zij aan het debat toevoegde. Even daarvoor had hij als enige oude wijze zelf ook een inspirerende bijdrage geleverd: "Nederland is een meningenland, maar er is niks zo echt als een bestaand product." Ockels merkt dat elke keer als mensen zijn vooruitstrevende projecten zien, zoals de Nuon Solar Car en zijn energie-autonome schip, de Ecolution. "Dat geeft mensen hoop omdat ze zien wat er al mogelijk is."

De opmerkingen van Chojnacka en Ockels geven precies aan waar het nu bij Duurzaam Leiderschap om gaat: mensen meekrijgen en samen concrete resultaten bereiken zodat meer mensen zich aangetrokken voelen tot de groene economie. Want de techiek voor een duurzame samenleving is er al, dus daar hoeven we niet meer op te wachten. Opmerkelijk genoeg merkte niemand tijdens het debat op dat er het afgelopen jaar ook een aantal succesvolle initiatieven bij zijn gekomen die er op gericht zijn om mensen in beweging te krijgen om zelf te werken aan een duurzame samenleving.

Ik heb het dan over RankaBrand, Duurzaamheidinactie, Treemagotchi, 1%club en Nudge.nl. Natuurlijk bereiken die initiatieven nog niet de onbezorgde trendbewusten, traditionele streekbewoners, praktische familiemensen of andere groepen zorgeloze TV-kijkers, maar wel de cruciale 'early connectors' die de duurzame ideeën van koplopers verbinden met een grote groep volgers.

Een bedrijf als Unilever onderkent de aanstaande doorbraak naar een duurzame samenleving ook en heeft aangekondigd dat het zijn milieu-impact wil halveren in de komende 10 jaar. Herman Wijffels stelde om die reden voor om Paul Polman, CEO van Unilever, volgend jaar op nummer een te zetten in de Duurzame Top 100. De bijdrage van een multinational bedrijf als Unilever betekent immers een serieuze stap vooruit, volgens Wijffels.

En daarin heeft hij gelijk: de impact van grote bedrijven kan in de globale economie moeilijk onderschat worden zoals Ben Tichelaar aantoonde met een paar treffende statistieken op het National Sustainibility Congres. Als Shell een land was zou de omvang van het BNP iets groter zijn dan Polen. En als Wal Mart een land was, zou het iets groter zijn dan Zweden.

Maar wat mij betreft staan initiatieven als Treemagotchi en RankaBrand volgend jaar ook hoog in de Top 100, want de opgetelde impact van sociale innovaties is helemaal krachtig. Als Facebook een land was, zou het in inwoneraantal het derde land ter wereld zijn!

Wie heeft het dan nog over Den Haag?

Lees ook:

De groene consument is niet gek

Groene consumenten kunnen tot wel 50% goedkoper winkelen

Hoe een kolenkabinet heel groen uit de bocht kan komen