Het is al jaren een favoriet nummer van me, maar sinds kort weet ik dat de mooiste uitvoering van Stand by Me van Ben E. King er eentje is waarop musici uit alle delen van de wereld samenspelen. Via het unieke muziekproject Playing for Change van Mark Johnson en Enzo Buono zijn muzikanten en artiesten samengebracht die ieder hun eigen partij spelen en daarmee dit nummer tot iets heel bijzonders maken.   Read more...

I love tea. And I love a little something sweet in it. Yet I have learned that it’s better to avoid too much sugar. Not so much for the fear of gaining weight (not exactly my problem) but because sugar tends to feed the wrong kind of processes in our body. So I was happy that, quite a few years ago, I found stevia. Stevia is a plant from the Amazone with very sweet leaves. Stevia is much sweeter than sugar, yet it has no calories or any of the other bad effects that sugar has. Stevia is available in drops and as a powder. You can get it in natural food stores as a… supplement. Yes, stevia is not supposed to be an alternative for sugar. It can only be sold as a supplement. At least that was the case until the Food and Drug Administration (FDA) approved stevia for use as an alternative sweetener in food just a few days ago.

This is a very important breakthrough. Lots of people use “light” versions of all kinds of food products. These products are sweetened with artificial sweeteners like aspartame. These artificial sweeteners have been suspect. Some studies seem to indicate that they are carcinogenic. Others suggest that they support rather than fight obesity. Although science may not have given the final verdict on these artificial sweeteners yet, there are good reasons to avoid these as much as possible.   Read more...

Het was een mooi tafereel om ‘live’ te aanschouwen op de avond van de eerste april in het stadhuis van Stockholm: twee voormalig wereldleiders omhelsden elkaar broederlijk op het podium nadat ze beiden de volle zaal inspirerend hadden toegesproken. Bill Clinton en Tony Blair waren op uitnodiging van de Zweedse postcodeloterij – een dochter van de Nederlandse Postcodeloterij – de keynote-speakers op een symposium over het klimaat. Dat deden de heren routineus goed. Ze vertelden geen harde nieuwsfeiten, maar lieten hun ervaren licht vooral schijnen op de mogelijkheden die we juist nu moeten zien om oplossingen te vinden voor de verschillende crises waarmee de wereld worstelt. Een visie die mooi aansluit bij de journalistieke missie van Ode: kijken naar de mogelijkheden, niet naar de beperkingen, ruimte geven aan mensen en ideeën die het verschil maken. Clinton wees op vele mogelijkheden die er nu zijn en hamerde er herhaaldelijk op om de ‘hoe-vraag’ te beantwoorden: hoe gaan we de crisis oplossen? Hij wond zich op over het cynisme dat nog steeds de kop op steekt in de media als er over de klimaatcrisis gesproken wordt. ‘Vaak mag die ene quasi-deskundige klimatoloog weer roepen dat het wel meevalt. Dan denk ik: stel nou eens dat jij het verkeerd hebt? Wat dan? Waarom zou je dat gigantische risico nemen? Je kunt je veel beter richten op de oplossingen voor de klimaatcrisis. Daarmee creëren we nieuwe banen, dat is goed voor de economie en dus goed voor de wereld. Waarom zou je daar tegen kunnen zijn?’, aldus Clinton. Blair had eenzelfde positieve toon en herhaalde wat wereldleiders dezer dagen vaker laten horen: ‘Deze crisis geeft alleen maar extra redenen om nu iets te doen.’ Blairs suggesties waren vooral praktisch van aard. Ambities om in 2050 de CO2-reductie substantieel verlaagd te hebben, zijn goed, zei hij, maar veel te ver weg voor de huidige generatie politici. ‘We hebben interim-doelen nodig’, aldus Blair. En ook: ‘We hebben passie nodig om verandering te brengen, niet alleen droge feiten.’ Het publiek liep weg met de heren, en ook trouwens met de vrouwelijke spreker Wangari Maathai, de Keniase winnares van de Nobelprijs in 2004 die met de passie waarover Blair eerder repte, haar indrukwekkende verhaal vertelde van de Green Belt Movement, het uiterst succesvolle bomenproject in haar land. Na de optredens verdwenen de ‘sterren’, begeleid door een flinke serie beveiligingsagenten naar de VIP-room voor een korte napraatsessie met een handvol genodigden. En voor een foto met diezelfde genodigden. Zo kwam het dat ik samen met oud-burgemeester Ivo Opstelten van Rotterdam een kort gesprek kon voeren met Bill Clinton en hem een Ode kon brengen: ‘here’s an Ode to you, mister president!’ Clinton nam dankbaar het exemplaar aan, zei Ode te kennen en begon een gesprek over de noodzaak van het blijven kijken naar mogelijkheden, naar oplossingen. ‘Er zijn zo ontzettend veel kansen, juist nu, daar moeten we naar kijken.’ Daar is Ode een mooi podium voor, suggereerde ik. Een paar seconden later had Ode er een abonnee bij: Bill Clinton zelf. ‘I want to subscribe to your magazine. Here’s my card.’ En zo kreeg Ode er een prachtige supporter bij op de avond van de eerste april in het stadhuis van Stockholm. En ik zweer u: het was geen grap   Read more...

Wie aan Afrika denkt, denkt aan armoede, oorlog, honger en kindsoldaten. Vraag een willekeurig iemand op straat naar een arm land, en hij zal Afrika roepen. Vraag vervolgens naar iets positiefs over het continent en hij zal u het antwoord schuldig blijven.   Read more...

Afgelopen zondag was ik moderator bij het Midden-Oosten programma van het Movies that Matter festival in het Utrechtse Louis Hartlooper Complex. Dit festival is een initiatief van Amnesty International en vindt plaats in Utrecht, Den Haag en Amsterdam. Op voorhand dacht ik dat er eigenlijk nauwelijks een link tussen Ode en het festival was. Waar Ode optimistische en positieve verhalen vertelt, belicht Amnesty vooral de donkere kanten van de mensheid. Het bleek een misvatting, de link was er wel degelijk!   Read more...

It was a beautiful sight to see live on the evening of April 1 in Stockholm’s City Hall: Two former world leaders hugging each other on stage after they both had given inspiring talks. Bill Clinton and Tony Blair were invited by the Swedish Post Code Lottery—a branch of the Dutch Post Code Lottery—to be the keynote speakers at SEI's Climate Symposium. They didn’t give hard, factual speeches, but instead spotlighted the possibilities we now must explore to find solutions to the crises the world faces.

Clinton pointed out the possibilities that are out there now and repeatedly stressed the importance of answering the “how” question: How are we going to solve this crisis? He got worked up about the cynicism that always appears in the media when the climate crisis comes up, referring to quasi-experts who claim it’s not really so bad. “What if you’re wrong?” Clinton asked. “What then? Why would you take that gigantic risk?” It makes much more sense, Clinton argued, to focus on solutions to the climate crisis, solutions that will also create jobs—good for the economy, and good for the planet. “How can you be against that?” Clinton asked.   Read more...

These are times that wrack our nerves. Every day seems to bring more news of job lay-offs and stock market losses. Walk around most neighborhoods and you’ll see vacant storefronts and foreclosed houses. USA Today recently reported that one out of nine U.S. residences was now empty.

If you don’t feel at least a twinge of panic, you’re out of touch.   Read more...

Earlier this week, Tom Ammiano, a California Democrat recently elected to the state legislature, announced that he was introducing a bill that would “tax and regulate marijuana in a manner similar to alcohol” in the state of California. According to Mr. Ammiano, the Assembly Bill 390 would impose a tax of $50 per ounce on marijuana sales. “With the state in the midst of an historic economic crisis, the move towards regulating and taxing marijuana is simply common sense. This legislation would generate much needed revenue for the state, restrict access to only those over 21, end the environmental damage to our public lands from illicit crops, and improve public safety by redirecting law enforcement efforts to more serious crimes”, said Ammiano. “California has the opportunity to be the first state in the nation to enact a smart, responsible public policy for the control and regulation of marijuana.”

I'm Dutch. And, believe it or not, I have never smoked marijuana. You might be surprised, but most Dutch people have no interest in marijuana. Few of my American friends can believe that. If I say, I'm Dutch, their eyes start rolling, they whisper "Amsterdam" and they think about the free world of drugs. But here's the key thing: I grew up in a country where soft drugs were easily available and -- I argue -- because of that they were never really of any interest to my friends and myself.   Read more...

Intel CEO Paul Otellini announced Tuesday his company will invest $7 billion in new computer chip factories in the U.S. He explained the decision by referring to the same dire economics that keep other companies from investing so much money in, well, anything. "Taking that leap can be downright scary but it is the only proven path to pull out of bad times," Otellini said. "If we want to see a return to American prosperity, we have no choice than to invest in creating the future."

In the midst of doom and gloom stories about companies scaling back, you would expect that Intel’s bold step would make frontpage headlines. After all, anybody seems hungry for some good news. In fact, President Obama called Otellini Tuesday night to congratulate him on the company’s decision and applauded him for his call for other businesses to follow suit.   Read more...

Typische ervaring: ik bel vanuit Davos naar Nederland en krijg meteen de vraag gesteld: ‘En, hoe was dat relletje met Erdogan?’ Welk relletje, vroeg ik? Gemist dus. Ik zat toen in de zaal die ik hier het meest heb bezocht: die van het World Food Program. Maar wat me fascineert is het feit dat alle media die dit Forum coveren, meteen en massaal op dat ene relletje duiken. Voorpaginanieuws! Wat is de rel? Premier Erdogan van Turkije is boos opgestapt na een forumdiscussie waarin hij samen zat met de Israëlische premier Peres. Peres kreeg in zijn ogen teveel spreektijd en toen Erdogan kort wilde reageren, werd zijn spreektijd beperkt door de debatleider (een columnist van de Financial Times) omdat de sessie al te ver uitgelopen was. Het is niet dat ik dit geen nieuws vind, maar het is op z’n zachtst gezegd frappant dat dit bericht massaal als Het Nieuws van Davos wordt opgepikt. De tv-journaals brengen het – er zijn immers beelden van de boos wegwandelende Erdogan; de kranten nemen vrijwel altijd het nieuws van de tv-journaals over, klein of groot en de weekbladen komen er ongetwijfeld nog op terug en analyseren er dan nog even lekker op los (de suggestie is intussen al gewekt dat Erdogan een groot toneelstuk heeft opgevoerd om zijn populariteit in eigen land een boost te geven). Enfin, zijn we allemaal veel wijzer geworden met dit nieuws uit Davos? Voegt dit veel toe in de toch al zo complexe discussie over de toestand in het Midden-Oosten? Was dit werkelijk het meest belangwekkende dat er daar in de Zwitserse sneeuw langskwam? De vraag stellen, is ‘m beantwoorden: nee. Maar de traditionele media zullen altijd aandacht geven aan dergelijke waan-van-de-dag-relletjes. Zelf heb ik het als moderne nieuwsconsument werkelijk niet gemist, hoewel ik op steenworp afstand zat. Wat ik op dat moment meemaakte? Gek genoeg ging dat ook over het Midden-Oosten: DSM heeft samen met het World Food Program in recordtijd een soort koekreep ontwikkeld die op dit moment wordt verspreid onder zoveel mogelijk kinderen in de Gaza-strook. Het is een in zilverfolie verpakte reep van biscuit en een vulling van dadels, een van de favoriete lokale lekkernijen in het Midden-Oosten. In de vulling zijn de belangrijkste voedingsstoffen verwerkt die met name kinderen die weinig te eten krijgen, nodig hebben. DSM-baas Feike Sijbesma vertelde er trots maar bescheiden over; WPF’s executive director Josette Sheeran deelde de repen uit aan de aanwezigen. Mooi nieuws, dacht ik nog. Maar de wereld kreeg vooral te horen over het relletje verderop. Het blijft een wonderlijke disbalans in de nieuwsvoorziening dat goed nieuws het vrijwel altijd verliest van slecht nieuws. Daarom tot slot maar een link naar de website van DSM waarop meer te lezen staat over de samenwerking tussen het Nederlandse concern en het World Food Program. Dat vind ik belangrijker nieuws dan het relletje tussen Erdogan en Peres.

www.dsm.com/nl_NL/html/sustainability/world_food_programme.htm   Read more...